عمل تنگی واژن

• عمل تنگی واژن معمولا به جراحی هایی مانند واژینوپلاستی یا پرینورافی گفته می شود که با ترمیم بافت ها و عضلات، قطر کانال یا ورودی واژن را کاهش می دهند.
• احساس شلی بعد از زایمان، آسیب عضلات کف لگن یا تغییرات بافتی با افزایش سن از دلایل مراجعه هستند؛ اما هر احساس شلی به جراحی نیاز ندارد.
• اگر بی اختیاری ادرار، احساس بیرون زدگی، فشار لگنی، خشکی شدید یا درد هنگام رابطه دارید، ابتدا باید علت اصلی مشخص شود.
• جراحی معمولا اثر ساختاری بیشتری از روش های غیرجراحی دارد، اما با خطراتی مانند خونریزی، عفونت، اسکار و درد هنگام رابطه همراه است.
• برای رابطه جنسی معمولا باید حدود ۴ تا ۸ هفته صبر کرد و بازگشت به فعالیت سنگین نیز باید تدریجی و با تایید جراح باشد.
• لیزر و رادیوفرکوئنسی جایگزین اثبات شده جراحی برای همه افراد نیستند و درباره میزان اثر و ماندگاری آنها هنوز محدودیت شواهد وجود دارد.

جراحی تنگی واژن بهتر است یا لیزر؟

پاسخ یکسانی برای همه وجود ندارد. جراحی بافت و عضلات را مستقیما ترمیم می کند و برای شلی ساختاری قابل توجه منطقی تر است. روش های انرژی محور مانند لیزر یا رادیوفرکوئنسی با ایجاد گرما در بافت کار می کنند و نمی توانند عضله پاره شده یا افتادگی قابل توجه را مانند جراحی بازسازی کنند.

تفاوت جراحی و روش‌های غیرجراحی

محدودیت‌های لیزر و روش‌های انرژی‌ محور

مطالعات مشاهده ای در برخی بیماران بهبود علائم یا عملکرد جنسی را گزارش کرده اند، اما نتایج کارآزمایی های تصادفی سازی شده یکدست نیست. مرورهای علمی جدید نیز تاکید می کنند که کیفیت بخشی از شواهد پایین است و درباره میزان اثر، تعداد جلسات لازم و دوام نتیجه هنوز عدم قطعیت وجود دارد. بنابراین تبلیغ لیزر به عنوان جایگزین قطعی جراحی یا درمان تضمینی شلی واژن پشتوانه کافی ندارد.

آمادگی‌های قبل از عمل تنگی واژن

آمادگی دقیق خطر عفونت، خونریزی و مشکلات بیهوشی را کاهش می دهد. برنامه هر فرد متفاوت است، اما معمولا این موارد بررسی می شوند:

• معاینه زنان و ارزیابی کف لگن و محل واقعی شلی یا آسیب.
• بررسی سابقه بیماری، حساسیت دارویی و جراحی های قبلی.
• مرور داروها و مکمل ها، به ویژه داروهای موثر بر انعقاد خون؛ هیچ دارویی را خودسرانه قطع نکنید.
• درمان عفونت واژن یا ادراری قبل از عمل.
• قطع سیگار طبق توصیه پزشک، زیرا مصرف دخانیات می تواند ترمیم زخم را مختل کند.
• رعایت دستور ناشتا بودن و سایر توصیه های متخصص بیهوشی.

اگر هدف شما درمان شلی، درد، افتادگی یا تغییرات بعد از زایمان است، هنگام دریافت نوبت در بیمارستان پارسا بهتر است مشکل اصلی را دقیق بیان کنید تا مسیر مراجعه به پزشک یا بخش مرتبط درست انتخاب شود.

مراقبت‌های بعد از عمل تنگی واژن

دستور جراح بر توصیه های عمومی اولویت دارد. در روزهای اول، استراحت نسبی مفید است اما بی حرکتی طولانی توصیه نمی شود. راه رفتن کوتاه و تدریجی می تواند به کاهش خطر لخته خون کمک کند.

درد، تورم و ترشحات بعد از جراحی

درد یا احساس فشار، تورم و کبودی خفیف در روزهای نخست قابل انتظار است. لکه بینی یا ترشح خونی مختصر نیز ممکن است مدتی ادامه داشته باشد. برای کنترل درد فقط داروهای تجویز شده را مصرف کنید و تا زمانی که پزشک اجازه نداده از تامپون یا هر وسیله داخل واژن استفاده نکنید.

زمان بازگشت به فعالیت‌های روزمره

فعالیت سبک از روزهای نخست به صورت تدریجی شروع می شود. بعضی افراد طی حدود ۲ تا ۳ هفته به کار سبک برمی گردند، اما برای ورزش شدید، بلند کردن اجسام سنگین و فعالیت های پرفشار معمولا حدود ۴ تا ۶ هفته یا بیشتر زمان لازم است. سرعت ترمیم به وسعت جراحی و شرایط فرد بستگی دارد.

زمان مناسب برای رابطه جنسی بعد از عمل

برای ترمیم بخیه ها معمولا باید حدود ۴ تا ۸ هفته از دخول واژینال خودداری کنید. زمان دقیق را جراح پس از معاینه تعیین می کند. شروع زودهنگام رابطه می تواند خطر درد، خونریزی، باز شدن بخیه یا عفونت را افزایش دهد.

دوره نقاهت عمل تنگی واژن چقدر است؟

بخش اولیه نقاهت معمولا چند هفته است و بیشتر افراد فعالیت های معمول را به تدریج طی حدود ۴ تا ۶ هفته از سر می گیرند. برطرف شدن کامل تورم و حساسیت بافت می تواند بیشتر طول بکشد. یبوست، سیگار، بیماری های زمینه ای، جراحی گسترده و عفونت می توانند روند بهبود را کند کنند.