ختنه نوزاد

آمادگی قبل از ختنه نوزاد

آمادگی درست قبل از ختنه، خطر خونریزی، عفونت و استرس نوزاد را کمتر می کند. خانواده باید هر نوع سابقه خونریزی، بیماری، بستری، زردی، مصرف دارو یا مشکل ادراری را به پزشک اطلاع دهد.

معاینه و بررسی سلامت نوزاد

پزشک باید آلت، محل سوراخ ادرار، انحنای آلت، اندازه و وضعیت پوست ختنه گاه را بررسی کند. هیپوسپادیاس، اپیسپادیاس، آلت دفن شده، چرخش واضح آلت، انحنای شدید یا اتصال غیرطبیعی پوست آلت به کیسه بیضه، دلیل تعویق و ارجاع به اورولوژی کودکان است. همچنین باید مطمئن شد نوزاد از نظر تنفس، دمای بدن، تغذیه و ادرار پایدار است.

تغذیه و پوشک قبل از ختنه

در نوزادان کوچک، برنامه شیر خوردن را بدون هماهنگی با پزشک تغییر ندهید. برخی مراکز توصیه می کنند نوزاد مدت کوتاهی قبل از اقدام شیر نخورده باشد تا برگشت شیر کمتر شود، اما این زمان باید توسط تیم درمان مشخص شود. پوشک تمیز، لباس راحت و همراه داشتن پماد یا وسایل توصیه شده، مراقبت بعد از ختنه را آسان تر می کند.

کنترل درد و بی حسی

نوزاد درد را حس می کند و ختنه نباید بدون کنترل درد انجام شود. بی حسی موضعی، بلوک عصبی آلت یا روش ترکیبی با نظر پزشک انتخاب می شود. پستانک، قنداق مناسب یا محلول شیرین ممکن است به آرامش کمک کند، اما به تنهایی جای بی حسی را نمی گیرد.

مراقبت های بعد از ختنه نوزاد

بیشتر مراقبت ها ساده است: تمیز نگه داشتن پوشک، جلوگیری از چسبیدن زخم به پوشک، استفاده درست از پماد و شناخت علائم هشدار. در 24 تا 48 ساعت اول، پوشک را بیشتر بررسی کنید تا خونریزی، ادرار و تورم را از دست ندهید.

تعویض پوشک و شست و شوی صحیح

پوشک را مرتب عوض کنید و ناحیه را با آب ولرم و به آرامی تمیز کنید. از کشیدن گاز خشک، فشار زیاد، الکل، بتادین خودسرانه یا مواد عطری استفاده نکنید، مگر پزشک دستور داده باشد. اگر پانسمان به زخم چسبیده، آن را با فشار جدا نکنید و از تیم درمان راهنمایی بگیرید.

استفاده از پماد و وازلین

وازلین یا پماد تجویز شده کمک می کند زخم به پوشک نچسبد و اصطکاک کمتر شود. معمولا بعد از هر تعویض پوشک، لایه نازکی از پماد طبق دستور پزشک استفاده می شود. پماد آنتی بیوتیک را خودسرانه و طولانی مصرف نکنید، چون نوع و مدت مصرف باید بر اساس شرایط زخم تعیین شود.

روند طبیعی ترمیم زخم

قرمزی خفیف، ورم کم، حساسیت در روزهای اول و لایه زرد روشن روی محل زخم می تواند بخشی از ترمیم طبیعی باشد و لزوما چرک نیست. درد و حساسیت باید به تدریج کمتر شود. در نوزادان، بهبود اولیه اغلب حدود یک هفته زمان می برد؛ اما ظاهر نهایی ممکن است کمی دیرتر بهتر شود.

زمان افتادن حلقه و بهبود کامل

اگر ختنه با حلقه انجام شده باشد، حلقه معمولا حدود روز 7 تا 14 می افتد. میانگین افتادن در بسیاری از راهنماهای بالینی نزدیک 10 روز ذکر می شود. حلقه را نکشید؛ جدا کردن زودتر از موعد می تواند خونریزی ایجاد کند. اگر حلقه بعد از 14 روز نیفتاد یا روی تنه آلت گیر کرد، نوزاد باید ویزیت شود.

علائم هشدار بعد از ختنه

بعد از ختنه، خانواده باید به خونریزی، ادرار، تب، رنگ آلت و رفتار نوزاد توجه کند. در نوزادان، تعلل در علائم هشدار درست نیست؛ چون کم آبی، عفونت یا خونریزی می تواند سریع تر از کودکان بزرگ تر مشکل ساز شود.

خونریزی غیرطبیعی

اگر خونریزی بیشتر از چند قطره است، پوشک را مکرر خونی می کند، با فشار ملایم بند نمی آید یا نوزاد رنگ پریده، سرد، بی حال یا بسیار خواب آلود است، باید فوری به اورژانس یا مرکز درمانی مراجعه کنید. سابقه خونریزی خانوادگی یا دریافت نکردن ویتامین K خطر را جدی تر می کند.

تب، ترشح یا بوی بد

تب در نوزاد، به ویژه زیر 3 ماه، نیاز به تماس فوری با پزشک دارد. قرمزی منتشر روی تنه آلت، تورم رو به افزایش، ترشح چرکی، بوی بد، تاول، سیاه یا کبود شدن سر آلت و گریه آرام نشدنی از علائمی هستند که نباید در خانه مدیریت شوند. برای ارزیابی سریع می توانید با مسیر نوبت دهی یا اورژانس بیمارستان پارسا تماس بگیرید.

مشکل در ادرار کردن

نوزاد باید بعد از ختنه ادرار داشته باشد. اگر تا 8 ساعت ادرار نکرد، فقط چند قطره ادرار می آید، هنگام ادرار کردن خیلی بی قرار می شود، جریان ادرار بسیار باریک است یا حلقه باعث فشار روی آلت شده، باید همان روز و ترجیحا فوری ویزیت شود. این علامت می تواند به تورم، انسداد، گیر کردن حلقه یا مشکل مجرای ادرار مربوط باشد و نیاز به معاینه دارد.