از شیر گرفتن کودک

روش اصولی از شیر گرفتن کودک

روش اصولی، آرام، قابل پیش بینی و بدون ترساندن کودک است. بهتر است به جای قطع ناگهانی، یک وعده شیر را حذف کنید، چند روز تا تثبیت شرایط صبر کنید و سپس وعده بعدی را کاهش دهید. این روش به بدن مادر هم فرصت می دهد تولید شیر را کم کند.

کاهش تدریجی وعده های شیر

ابتدا تعداد وعده ها را روی کاغذ بنویسید؛ مثلا صبح، قبل از خواب روز، عصر، قبل از خواب شب و نیمه شب. سپس هر 3 تا 7 روز یک وعده کم اهمیت تر را حذف یا کوتاه کنید. اگر کودک بسیار بی قرار شد، سرعت کار را کمتر کنید. هدف، پیشرفت آرام است، نه رقابت با زمان.

حذف وعده های کم اهمیت تر در روز

بهتر است از وعده هایی شروع کنید که کودک بیشتر از روی عادت شیر می خورد؛ مثلا وقتی حوصله اش سر رفته یا مادر را می بیند. پیش از زمان معمول شیر، برنامه جایگزین بچینید: میان وعده سبک، آب، پیاده روی کوتاه، بازی حسی، حمام، قصه یا کمک گرفتن از پدر و مراقب دیگر.

جایگزین کردن شیر با توجه، بازی و آغوش

برای بسیاری از کودکان، شیر یعنی «مطمئن باش من کنار تو هستم». پس وقتی شیر را کم می کنید، حضور خود را کم نکنید. کودک را بغل کنید، با او حرف بزنید، برایش اسم احساسات را بگویید و به جای جمله های منفی مثل «دیگر شیر نداریم»، از جمله های کوتاه و آرام استفاده کنید: «الان بغل می کنیم، بعد آب می خوریم، بعد قصه می خوانیم.»

از شیر گرفتن کودک در شب

قطع شیر شبانه معمولا سخت تر از وعده های روز است، چون کودک شیر را با خواب، آرامش و تماس بدنی پیوند داده است. بهتر است زمانی سراغ حذف شیر شب بروید که وعده های روز کمتر شده، تغذیه کودک در روز کافی است و خانواده چند شب فرصت همراهی آرام دارد.

آماده سازی کودک قبل از خواب

روال خواب را هر شب شبیه هم نگه دارید: شام سبک و مناسب سن، شستن دست و صورت یا حمام، لباس خواب، نور کم، قصه کوتاه و آغوش. اگر کودک بالای 18 تا 24 ماه است، می توانید با جمله های ساده توضیح دهید: «شب وقت خواب است؛ شیر برای صبح می ماند.»

قبل از خواب، گرسنگی واقعی را بررسی کنید. کودک نباید با معده خالی وارد خواب شود. از خوراکی های شیرین، نوشیدنی شیرین و صفحه نمایش نزدیک خواب پرهیز کنید، چون خواب را سبک تر و بیداری شبانه را بیشتر می کند.

آرام کردن کودک بدون شیر شبانه

در چند شب اول، بیدار شدن و اعتراض کودک طبیعی است. به جای تغییر مداوم تصمیم، یک پاسخ ثابت داشته باشید: بغل کوتاه، نوازش، زمزمه آرام، آب در صورت نیاز و برگشت به تخت. اگر کودک با بوی شیر مادر تحریک می شود، کمک پدر یا مراقب دیگر در چند شب اول می تواند موثر باشد.

اگر گریه کودک شدید، طولانی یا همراه با علائم بیماری است، روند را متوقف کنید و علت را بررسی کنید. هدف از شیر گرفتن کودک، فشار روانی یا رها کردن کودک نیست؛ هدف این است که او با حمایت شما راه های تازه آرام شدن را یاد بگیرد.

تغذیه کودک بعد از قطع شیر مادر

بعد از قطع شیر مادر، کیفیت تغذیه اهمیت زیادی دارد. کودک باید از غذاهای متنوع و مناسب سن انرژی، پروتئین، آهن، روی، کلسیم، ویتامین D و چربی سالم دریافت کند. غذای کمکی معمولا از حدود 6 ماهگی شروع می شود و کودک تا 7 تا 8 ماهگی می تواند به تدریج از گروه های غذایی مختلف استفاده کند.

جایگزین مناسب شیر بر اساس سن کودک

برای کودک زیر 12 ماه، جایگزین شیر مادر باید شیر خشک مخصوص شیرخوار باشد، مگر اینکه پزشک تصمیم دیگری بگیرد. شیر گاو قبل از 12 ماهگی به عنوان نوشیدنی اصلی توصیه نمی شود، چون ترکیب آن برای نیازهای شیرخوار مناسب نیست و می تواند خطر کمبود آهن یا مشکلات گوارشی را افزایش دهد.

برای کودک 12 ماهه و بزرگ تر، شیر پاستوریزه کامل و بدون شکر یا جایگزین های غنی شده و بدون شکر می تواند بخشی از رژیم باشد؛ اما نباید جای غذا را بگیرد. اگر کودک آلرژی، عدم تحمل لاکتوز، بیماری زمینه ای، وزن گیری نامناسب یا رژیم گیاه خواری دارد، انتخاب جایگزین شیر باید با نظر پزشک انجام شود.

پیشگیری از کم خوری و بدغذایی

قطع شیر را با اجبار غذایی جبران نکنید. وعده های کوچک، منظم و کم تنش بهتر از فشار آوردن است. برای کودک 1 تا 2 سال، معمولا 3 وعده اصلی و 2 تا 3 میان وعده سالم کمک کننده است، اما مقدار دقیق به رشد، اشتها، فعالیت و نظر پزشک بستگی دارد.

آهن را جدی بگیرید. گوشت، مرغ، ماهی مناسب سن، تخم مرغ، حبوبات، غلات غنی شده و ترکیب منابع گیاهی آهن با میوه های دارای ویتامین C می تواند به دریافت بهتر آهن کمک کند. اگر کودک رنگ پریده، بی حال، کم اشتها یا دچار تاخیر رشد است، بررسی پزشکی لازم است.