عفونت چشم کودکان [انواع + دلایل + تشخیص + درمان + عوارض]
تأیید از پزشک متخصص بیمارستان پارسا
محتوای این مقاله صرفا برای افزایش آگاهی شماست. قبل از هرگونه اقدام، جهت درمان از پزشکان بیمارستان پارسا مشاوره بگیرید.
عفونت چشم در کودکان یکی از شایع ترین مشکلات بهداشتی در میان کودکان است. هر سال، حدود یک از هر هشت کودک با این مشکل روبرو می شوند. والدین اغلب نگران اند که چگونه می توانند این عفونت ها را تشخیص دهند و از آن ها پیشگیری کنند. ادامه، شامل اطلاعات جامعی درباره علائم، دلایل، درمان و پیشگیری عفونت چشم در کودکان است.
برای شروع دریافت راهنمایی های تخصصی، همین حالا فرم مشاوره بیمارستان پارسا را پر کنید. سلامت شما، اولویت ماست!
فهرست مطالب
- 1 عفونت چشم کودکان چیست؟
- 2 انواع عفونت چشم در کودکان
- 3 علائم عفونت چشم کودکان که والدین باید بشناسند
- 4 دلایل و عوامل ایجاد عفونت چشم در کودکان
- 5 روش های تشخیص عفونت چشم کودکان توسط پزشک
- 6 عفونت چشم کودکان در اثر سرماخوردگی و ویروس ها
- 7 عوارض عفونت چشم درمان نشده در کودکان
- 8 درمان عفونت چشم کودکان (دارویی و خانگی)
- 9 بهترین مراقبت های خانگی برای عفونت چشم کودک
- 10 چه زمانی برای عفونت چشم کودک به دکتر مراجعه کنیم؟
- 11 راه های پیشگیری از عفونت چشم در کودکان و نوزادان
- 12 عفونت چشم نوزادان؛ تفاوت ها با کودکان بزرگ تر
عفونت چشم کودکان چیست؟
عفونت چشم یا التهاب ملتحمه (Conjunctivitis)، که به طور عام به آن «چشم صورتی» گفته می شود، حالتی است که در آن پرده نازکی که بخش سفید چشم و داخل پلک ها را می پوشاند، التهاب پیدا می کند. این پرده را ملتحمه (Conjunctiva) می نامند.
وقتی این بخش عفونت زا می شود، چشم سرخ و تورم می کند و ممکن است ترشحی از آن نزول کند. این عفونت می تواند یک چشم را تحت تأثیر قرار دهد یا هر دو چشم را درگیر کند.
عفونت چشم در کودکان به دلیل سهولت انتقال و جو های جمعی مثل مدارس و مهد کودک ها بسیار شایع است. کودکان به دلیل ماهیت کنجکاو انه شان و تمایل به لمس اشیای مختلف و سپس رفتن دست به چشم، بیشتر در معرض خطر قرار دارند.
انواع عفونت چشم در کودکان
عفونت چشم در کودکان به سه دسته اصلی تقسیم می شود: عفونت های ویروسی، باکتریایی و آلرژیک. هر کدام از این انواع علائم و درمان متفاوتی دارند.
- عفونت ویروسی: این نوع عفونت، رایج ترین نوع عفونت چشم در کودکان است. عفونت های ویروسی بیشتر به وسیله ویروس Adenovirus ایجاد می شوند. این نوع عفونت بسیار واگیردار است و می تواند از راه قطرات تنفسی، تماس دست به چشم یا حتی استفاده از شنای در استخرهایی که حاوی ویروس هستند، منتقل شود. ویروس های دیگری که می توانند عفونت چشم ایجاد کنند شامل ویروس سرخجه، ویروس سرخک و انواع مختلف ویروس های هرپس هستند.
- عفونت باکتریایی: بیش از پنجاه درصد موارد عفونت چشم در کودکان از نوع باکتریایی است. رایج ترین باکتری های مسبب این عفونت شامل Haemophilus influenzae (بخصوص نوع غیر حساس)، Streptococcus pneumoniae و Moraxella catarrhalis هستند. این نوع عفونت معمولاترشحی غلیظ، زردی یا سبزرنگ ایجاد می کند.
- عفونت آلرژیک: این نوع عفونت توسط باکتری یا ویروس ایجاد نمی شود بلکه ناشی از واکنش آلرژیک بدن به مواد خاصی است. عوامل مثل گرد و غبار، گرد ها، دانه های ته پرتال، خزهای حیوانات و حتی محلول های استفاده شده برای عدسی های تماسی می توانند این نوع عفونت را تحریک کنند. عفونت آلرژیک معمولافصلی است و بیشتر در بهار و تابستان دیده می شود.
علائم عفونت چشم کودکان که والدین باید بشناسند
تشخیص سریع علائم عفونت چشم برای درمان مناسب و به موقع بسیار مهم است. والدین باید به علائم زیر توجه کنند:
- سرخی و تورم: سفیدی چشم و داخل پلک ها سرخ می شود. این سرخی ممکن است در یک چشم شروع شده و در طی ۲۴ تا ۴۸ ساعت به چشم دیگر منتقل شود.
- ترشحات چشم: ترشحات ممکن است شفاف و آبی (در عفونت های ویروسی)، یا غلیظ و زردی یا سبزرنگ (در عفونت های باکتریایی) باشد. گاهی اوقات پلک ها در صبح چسبیده و خشک می شوند.
- خارش و تحریک: کودک ممکن است بگوید احساس می کند انگار ماسه در چشم اش است. این احساس خارش می تواند فشار زیادی بر کودک وارد کند.
- تورم پلک ها: پلک ها می توانند متورم و دردناک به نظر برسند.
- حساسیت به نور: بعضی کودکان درخشندگی نور را تحمل نمی کنند و فتوفوبیا (حساسیت به نور) نشان می دهند.
- درد چشم: درد یا بی رحمی می توانند علائم همراه باشند.
- اشک ریزی: اشک های بیش تر و بدون دلیل واضحی ممکن است تولید شوند.
- در مورد عفونت های آلرژیک، خارش و اشک ریزی آبی بیشتر برجسته است در حالی که ترشحات معمولاغلیظ نیستند.
دلایل و عوامل ایجاد عفونت چشم در کودکان
عفونت های چشم در کودکان اغلب از منابع مشابهی که سرماخوردگی و آنفلوآنزا را ایجاد می کند، ناشی می شوند. باکتری ها و ویروس هایی که عفونت های گوش، سینوس، گلو و تنفسی را باعث می شوند، می توانند چشم را نیز عفونت کنند.
- انتقال در محیط های جمعی: نوزادان و کودکان در مهد کودک و مدارس جایی هستند که عفونت ها به سرعت گسترش می یابد. وقتی کودکی دست های آلوده ای دارد و بار ها و بار آنها را روی چشم خود می مالد یا صورت های یکدیگر را لمس می کنند، ویروس ها و باکتری ها انتقال می یابند.
- تماس با اشیای آلوده: اسباب بازی ها، حوله ها، بالش ها و دیگر اشیایی که فرد عفونت شده لمس کرده است می توانند عفونت را منتقل کنند.
- تماس با ترشحات: اگر کودک عفونت شده اشک ها یا ترشحات چشمی را لمس کرده و سپس دست اش را در دهان یا روی چشم دیگری قرار دهد، عفونت منتقل می شود.
- عوامل محیطی: کودکانی که به مواد شیمیایی، دود یا آلودگی هوا در معرض قرار گرفته اند، ممکن است حساست چشمی پیدا کنند که به عفونت ثانویه منجر شود.
- ضعف سیستم ایمنی: کودکانی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند یا به تازگی بیمار بوده اند، بیشتر در معرض عفونت قرار دارند.
روش های تشخیص عفونت چشم کودکان توسط پزشک
وقتی والدین کودک شان را برای عفونت چشم به پزشک یا متخصص چشم ببرند، پزشک چندین روش تشخیصی استفاده می کند.
- معاینه بالینی: پزشک ابتدا چشم ها را با دقت بررسی می کند و از والدین درباره علائم و مدت زمانی که علائم وجود داشته سؤال می کند. متخصص رنگ، بافت و وضعیت ملتحمه، پلک ها و هر نوع ترشحی را یادداشت می کند.
- Gram Stain: برای عفونت های باکتریایی مشکوک، پزشک ممکن است نمونه ای از ترشحات چشمی بگیرد و آن را زیر میکروسکوپ بررسی کند. این روش می تواند انواع مختلف باکتری ها را شناسایی کند.
- کشت باکتریایی: برای موارد مقاوم به درمان یا عفونت های شدید، پزشک ممکن است نمونه ترشحات را برای کشت ارسال کند. این امکان می دهد تا نوع دقیق باکتری مشخص شود و نسبت به آن تریبیوتیک مناسب انتخاب شود.
- معاینه با لامپ شکاف (Slit Lamp): در موارد پیچیده تر، پزشک از یک دستگاه ویژه که تصویر بزرگ شده ای از چشم فراهم می کند استفاده می کند تا اطمینان حاصل کند که تنها ملتحمه عفونت نشده بلکه قرنیه یا دیگر بخش های چشم سالم هستند.
| تشخیص سریع نوع عفونت چشم | |
| علائم اصلی | نوع عفونت |
| ترشح زرد یا سبز غلیظ | باکتریایی |
| اشکریزی شفاف + سرماخوردگی | ویروسی |
| خارش شدید + فصلی | آلرژیک |
عفونت چشم کودکان در اثر سرماخوردگی و ویروس ها
سرماخوردگی و آنفلوآنزا اغلب همراه با عفونت چشم ویروسی هستند. وقتی کودک سرما خورده یا آنفلوآنزا پیدا کرده است، ویروس ها ممکن است از راه قطرات تنفسی یا تماس مستقیم وارد چشم شوند. بسیاری از والدین متوجه می شوند که کودک شان ابتدا سرفه و سرماخوردگی عادی دارد، سپس چند روز بعد چشم ها سرخ و تورم می شوند.
عفونت های ویروسی چشم معمولابه مدت ۱ تا ۲ هفته ادامه دارند، درست مثل سرماخوردگی معمولی. ویروس های مختلفی می توانند این عفونت را ایجاد کنند؛ Adenovirus سب رایج ترین است اما دیگر ویروس ها مثل Picornaviruses و Epstein-Barr virus نیز می توانند این عفونت را تحریک کنند. در برخی موارد، ویروس های تنفسی خاصی مثل Coxsackievirus A24 و Enterovirus 70 می توانند عفونت های چشمی شدید ایجاد کنند.
درمان عفونت های ویروسی چشم معمولاتشکیل شامل درمان های حمایتی است. داروهای بیوتیک چشمی برای عفونت های ویروسی مؤثر نیستند. به جای آن، والدین می توانند از کمپرس های گرم یا اشک های مصنوعی استفاده کنند تا تسکین کنند.
عوارض عفونت چشم درمان نشده در کودکان
اگرچه عفونت های چشم اغلب خود به خود بهتر می شوند، اما عفونت های درمان نشده می توانند عوارض جدی ایجاد کنند، خصوصادر نوزادان کوچک تر.
- عفونت های ثانویه: عفونت های ویروسی درمان نشده می تواند منجر به عفونت های باکتریایی ثانویه شود. اگر والدین چشم ها را به طور منظم با آب گرم شستشو ندهند، باکتری ها می توانند ملتحمه را عفونت کنند.
- التهاب قرنیه (Keratitis): در موارد شدید، عفونت می تواند از ملتحمه تجاوز کرده و قرنیه (پوشش شفاف جلوی چشم) را عفونت کند. این حالت دردناک تر است و می تواند بینایی را تحت تأثیر قرار دهد.
- عفونت سیستمیک: در نوزادان کوچک تر از یک ماه، عفونت چشم می تواند به سپتیسمی (سمومیت خون) یا مننژیت تبدیل شود.
- تشکیل بافت اسکار: عفونت های شدید درمان نشده، بخصوص آن هایی که توسط باکتری های STI (مثل Gonorrhea یا Chlamydia) ایجاد می شوند، می توانند بافت اسکار ایجاد کنند و بینایی را دائماآسیب برسانند.
- کور شدن: در موارد بسیار شدید و درمان نشده، عفونت می تواند منجر به کور شدن شود. اگرچه این نادر است، اما در نوزادان کوچک تر از ۲۸ روز و عفونت های ناشی از Gonorrhea احتمال آن بالاتر است.
- سلولیت اوربیتال (Orbital Cellulitis): این عفونت شدیدی است که بافت های اطراف چشم را درگیر می کند و می تواند منجر به کور شدن یا حتی مننژیت شود.
درمان عفونت چشم کودکان (دارویی و خانگی)
درمان عفونت چشم بستگی به نوع عفونت (ویروسی، باکتریایی یا آلرژیک) دارد.
عفونت های باکتریایی: درمان اصلی استفاده از قطره یا مرهم آنتی بیوتیکی چشمی است. پزشک معمولاقطره ای مثل Tobramycin یا Gentamicin تجویز می کند. والدین باید قطره ها را دقیقابه صورتی که پزشک دستور دادته (معمولاهر ۲-۴ ساعت) تا زمان تعیین شده استفاده کنند.
برخی موارد ممکن است نیاز به آنتی بیوتیک های خوراکی یا وریدی نیز داشته باشند، بخصوص اگر عفونت شدید باشد یا نوزاد کوچکی باشد.
- عفونت های ویروسی: متأسفانه درمان مخصوصی برای عفونت های ویروسی وجود ندارد و بدن خود ویروس را از بین می برد. درمان تشکیل شامل مراقبت های حمایتی است. پزشک ممکن است اشک های مصنوعی یا قطره های آرام بخش تجویز کند.
- عفونت های آلرژیک: درمان های ممکن شامل قطره های ضد الرژی توپیکال (مثل Antihistamines)، یا در برخی موارد، قطره های استروئیدی است. اهمیت دارد که به کودک کمک کنیم تا عامل الرژی زایی را شناسایی و از آن اجتناب کند.
| مقایسه روشهای درمان | ||
| نوع عفونت | درمان اصلی | نیاز به آنتیبیوتیک |
| ویروسی | کمپرس و اشک مصنوعی | خیر |
| باکتریایی | قطره چشمی | بله |
| آلرژیک | قطره ضد حساسیت | خیر |
Pink eye caused by viruses and bacteria is very contagious
ترجمه: چشم صورتی که به علت ویروس ها و باکتری ها ایجاد شود، بسیار مسری است.
نقل قول از CDC
بهترین مراقبت های خانگی برای عفونت چشم کودک
درحالی که درمان های تجویز شده توسط پزشک بسیار مهم هستند، مراقبت های خانگی نیز نقش حیاتی بازی می کنند.
- شستشو منظم چشم با آب گرم: یکی از مهم ترین مراقبت های خانگی شستشوی چشم ها با آب گرم است. والدین باید چشم ها را حداقل هر ۱ تا ۲ ساعت، و حداکثر هر بار که ترشحی را دیدند، بشویند. برای این کار باید از پنبه های تمیز یا پارچه های نرم استفاده کنند و هر بار یک پنبه تازه استفاده کنند تا از انتقال عفونت به چشم دیگر جلوگیری شود.
- کمپرس گرم یا سرد: اگر کودک احساس خارش یا تحریک داشته باشد، یک حوله تمیز و نرم را در آب گرم (یا سرد، اگر کودک بهتر حس کند) خیس کرده و به پلک های بسته اعمال کنید. این کار ممکن است درد و آرام بخشی فراهم کند.
- اشک های مصنوعی: قطره های اشک مصنوعی بدون نسخه می توانند بسیار مفید باشند. این قطره ها به تسکین خارش و احساس سوزش کمک می کنند.
- رعایت بهداشت: والدین باید سعی کنند پیش اپیتین از چشم لمس کنند. اگر باید چشم را لمس کند، باید ابتدا دست ها را با صابون و آب تمیز بشویند.
- تعویض حوله ها و ملافف: تمام حوله های صورتی، پتو ها، کتان های تخت و لباس های کودک باید به طور منظم (ترجیحاروزانه یا حتی دو بار در روز) شسته شوند.
- تعویض و صفاپاکی: اگر عفونت در یک چشم است، حتمابرای هر چشم پنبه جدا استفاده کنید. دستگاه های مشترک مثل عینک یا آینه را منظم تمیز کنید.
- از تماس های نزدیک خودداری: کودک باید تا حدمکانی از نزدیکی دوستان و خانواده جدا شود تا عفونت را منتقل نکند. کودکی که عفونت چشمی دارد نباید برای چند روز اول به مدرسه یا مهد کودک برود.
چه زمانی برای عفونت چشم کودک به دکتر مراجعه کنیم؟
شناسایی زمان مناسب برای مراجعه به پزشک بسیار مهم است. والدین باید فوری ترین اللحظه به پزشک مراجعه کنند اگر:
- نوزاد کمتر از یک ماه دارد: هرگاه نوزادی کمتر از یک ماه سن داشته باشد و علائم عفونت چشم نشان دهد، باید فوری ابه دکتر مراجعه کنید. نوزادان کوچک بسیار آسیب پذیرند و عفونت می تواند سریع پیشرفت کند.
- درد شدید چشم: اگر کودک درد شدید گزارش کند یا قابل تحمل به نظر نیاید.
- حساسیت شدید به نور: اگر کودک نمی تواند نور را تحمل کند و این علامت سریع تر از معمول ظاهر شده است.
- ترشحات شدید: اگر ترشحات بسیار غلیظ، زردی یا سبزرنگ باشند یا پلک ها صبح ها کاملاچسبیده بوده اند.
- بینایی تاری: اگر چشم کودک به ناگهان تاری شود یا کودک توانایی دیدن را از دست بدهد.
- تورم شدید پلک: اگر پلک ها بسیار تورم کرده اند یا رنگ شان تغییر کرده است.
- عدم بهبود در ۲۴-۴۸ ساعت: اگر علائم بعد از ۲۴ تا ۴۸ ساعت مراقبت خانگی بهتر نشدند یا بدتر شدند.
- ترشح زردی یا سبز بعد از چند روز: اگر ابتدا تخریب شفاف بود اما بعد از چند روز زردی یا سبزی تولید شده، این ممکن است عفونت باکتریایی ثانویه نشان دهد.
- تب همراه دیگر علائم: اگر کودک دارای تب یا دیگر علائم سیستمی مثل بی اشتهایی یا خواب آلودگی است.
- سابقه عفونت STI: اگر مادر حامل از عفونت جنسی (مثل Gonorrhea یا Chlamydia) رنج برد، نوزاد تولید شده ممکن است عفونت ناشی از این عوامل را داشته باشد و نیاز به درمان فوری دارد.
بسیاری از پزشکان توصیه می کنند که والدین بدون تأخیر به دکتر چشم پزشک یا پزشک کودکان مراجعه کنند اگر مشکوک باشند. خود تشخیصی نکنید.
راه های پیشگیری از عفونت چشم در کودکان و نوزادان
پیشگیری همیشه بهتر از درمان است. والدین می توانند با اقدامات ساده ای احتمال عفونت چشم را به میزان زیادی کاهش دهند.
- شستشوی دست ها: یکی از مهم ترین راه های پیشگیری، آموزش کودکان برای شستن منظم دست ها است. کودکان باید دست ها را برای حداقل ۲۰-۳۰ ثانیه با صابون و آب شسته و دوباره صابون دهی کنند. این به خصوص مهم است بعد از توالت، قبل از غذا و بعد از بازی در خارج.
- از لمس چشم ها خودداری: به کودکان بیاموزید که دست ها را از چشم ها دور نگاه دارند. اگرچه این برای کودکان سخت است، یادآوری منظم و صبورانه می تواند مؤثر باشد.
- استفاده از حوله های شخصی: هر فرد خانوار باید حوله های صورتی، دستی و غسل خود را داشته باشد و آنها را با دیگران به اشتراک نگذارد.
- تعویض منظم ملافف: تخت ها، بالش ها و پتو ها باید حداقل هفته ای یکبار تعویض و شسته شوند. در مواقعی که بیماری در خانه پھیداید، این فرکانس افزایش یابد.
- تمیزی محیط: سطوح معمولالمس شده (مثل دستگیره های درب، میز ها، تلفن ها و اسباب بازی ها) باید منظم تمیز و ضدعفونی شوند.
- بهداشت دستگاه های شخصی: عینک ها و لنزهای تماسی باید روزانه تمیز شوند و هرگز با دیگران به اشتراک نگذاشته شوند.
- اجتناب از استخرهای عمومی: اگر عفونت چشم ویروسی درخانه وجود دارد، باید از شنای در استخرهای عمومی خودداری شود.
- سرپوشش نزدیک احتیاط: هنگام سرفه یا عطسه، از این انتظار می رود که از آرنج استفاده کنند و دهان را بپوشانند، نه دست ها.
- مراقبت صحیح در مهد کودک: اگر کودک به مهد کودک می رود، مطمئن شوید که تمام کارکنان و کودکان درباره اهمیت بهداشت و پیشگیری آموزش دیده اند.
عفونت چشم نوزادان؛ تفاوت ها با کودکان بزرگ تر
عفونت چشم در نوزادان (بخصوص در هفته های اول زندگی) بسیار متفاوت از عفونت چشم در کودکان بزرگ تر است و نیاز به توجه فوری دارد.
عفونت چشم در نوزادان معمولادر ۲۴ ساعت تا ۲ هفته پس از تولد شروع می شود. علائم قبل از این زمان ممکن است واکنش شیمیایی به قطره های پیشگیری کننده باشد.
- دلایل عفونت: نوزادان می توانند عفونت ها را در طول تولد زایمانی از مادر گرفته باشند. عفونت های ناشی از Gonorrhea یا Chlamydia تحدی های جدی ای برای نوزادان هستند. این عفونت ها می توانند منجر به کور شدن دائمی شوند. اگرچه معظم نوزادان در بدو تولد قطره های پیشگیری کننده دریافت می کنند، اما کاملامحفوظ نیستند.
- انواع عفونت نوزاد: عفونت عفونت کیمیایی ناشی از قطره های پیشگیری کننده بسیار ملایم است و معمولا۲ تا ۴ روز بدون درمان بهتر می شود. عفونت Gonococcal بسیار شدید است و منجر به قرمزی شدید، تورم و ترشح غلیظ از ۲ تا ۵ روز پس از تولد می شود. عفونت Chlamydial معمولا۵ تا ۱۲ روز پس از تولد شروع می شود و ترشح معتدلی دارد.
- درمان: عفونت های نوزاد نیاز به درمان فوری ادارند و اغلب نیاز به آنتی بیوتیک های وریدی یا خوراکی است، نه تنها قطره های چشمی. برای عفونت Gonococcal، درمان تنها با قطره های محلی کافی نیست و باید از راه وریدی درمان شود.
- پیشگیری: پیشگیری از این عفونت ها شامل غربال گری مادرانه برای STI ها (خصوصاGonorrhea و Chlamydia) و درمان موارد مثبت قبل از تولد است. تمام نوزادان در اکثر کشورها در ساعت های اول پس از تولد قطره های آنتی بیوتیکی را دریافت می کنند.
- نیاز به توجه فوری: والدین نوزادانی که تحت سن ۴ هفته هستند و هرگونه علامت عفونت چشم نشان دهند باید بدون تأخیر به بخش اورژانس یا پزشک مراجعه کنند. در این سنین، عفونت می تواند به سرعت پیشرفت کند و منجر به عوارض جدی شود.
سوالات متداول
۱) شایع ترین عفونت چشم در کودکان چیست؟
شایع ترین عفونت چشم در کودکان ورم ملتحمه (چشم صورتی) است، که باعث قرمزی، خارش، ترشحات و التهاب می شود. این عفونت می تواند ویروسی، باکتریایی یا آلرژیک باشد و معمولاً در مهدکودک یا مدرسه به سادگی منتقل می شود.
۲) بهترین آنتی بیوتیک برای عفونت چشم در کودکان چیست؟
بهترین آنتی بیوتیک بستگی به نوع عفونت (باکتریایی) دارد و باید توسط پزشک تعیین شود. معمولاً برای کنژنکتیویت باکتریایی قطره یا پماد آنتی بیوتیک چشمی تجویز می شود و داروی مناسب را پزشک کودکان یا چشم پزشک انتخاب می کند.
۳) شایع ترین بیماری چشم در کودکان چیست؟
شایع ترین بیماری چشم در کودکان کنژنکتیویت (ورم ملتحمه) است که التهاب بافت پوشاننده چشم است و باعث قرمزی، ترشح و خارش می شود.
۴) چه زمانی درباره عفونت چشم باید نگران شد؟
اگر درد شدید، تغییر دید، تب، ترشح زیاد، چسبیدن پلک ها، یا علائم بدتر شوند باید سریع به پزشک مراجعه کرد، چون ممکن است عفونت جدی تر یا عوارض داشته باشد.
۵) کدام عفونت های چشم جدی هستند؟
عفونت هایی مانند کِراتیت (عفونت قرنیه)، سلولیت اربیتال، اندوفالتیت می توانند باعث کاهش بینایی یا خطرات جدی شوند و نیاز به درمان پزشکی فوری دارند.
۶) قانون ۱۰ ۱۰ ۱۰ برای چشم چیست؟
قانون ۱۰-۱۰-۱۰ می گوید: هر ۱۰ دقیقه، برای ۱۰ ثانیه به چیزی در فاصله حدود ۳ متر (۱۰ فوت) نگاه کن. این کار باعث استراحت عضلات چشم و کاهش خستگی دیجیتال می شود.
۷) آیا استفاده زیاد از صفحه نمایش می تواند روی چشم تاثیر بگذارد؟
بله، استفاده زیاد از تلفن، تبلت و لپ تاپ می تواند به خستگی چشم، خشکی، تاری دید و سردرد منجر شود. استراحت منظم، قوانین استراحت چشم و تنظیم نور کمک می کند.
۸) قانون ۳۰ ۳۰ ۳۰ برای چشم چیست؟
قانون ۳۰-۳۰-۳۰ می گوید: هر ۳۰ دقیقه، برای ۳۰ ثانیه به چیزی در فاصله حدود ۳۰ فوت (۹ متر) نگاه کن تا خستگی چشم کاهش یابد و چشم فرصت استراحت بگیرد.
۹) مهم ترین چیز برای محافظت از چشم چیست؟
مهم ترین اقدام استراحت منظم چشم و محافظت از چشم در برابر نور مضر و خستگی است، مثلاً با استفاده از قوانین استراحت مثل ۱۰-۱۰-۱۰ یا ۲۰-۲۰-۲۰ و کاهش زمان صفحه نمایش.
کلام آخر
عفونت چشم در کودکان یک مشکل شایع است اما با شناسایی علائم زود هنگام، درمان مناسب و مراقبت های خانگی درست، می توان آن را کنترل کرد و عوارض جدی تری پیشگیری کرد. اگر والدین مطمئن نیستند که کودکشان عفونت چشم دارد یا نتوانسته اند آن را خانگی درمان کند، باید فوری به متخصص مراجعه کنند.
اگر کودک یا نوزاد شما علائم عفونت چشم نشان می دهد، بدون درنگ به بخش چشم پزشکی بیمارستان پارسا مراجعه کنید. متخصصان آنجا با تجربه و تخصص خود آمادگی دارند تا تشخیص دقیق ارائه دهند و درمان مناسب را تجویز کنند. تیم متخصص بیمارستان پارسا همواره در کنار شما و کودکتان هستند تا بهترین مراقبت های چشمی را فراهم کند.
