فشار چشم [عدد نرمال + علت بالا رفتن + علائم + تشخیص + عوارض]
تأیید از پزشک متخصص بیمارستان پارسا
محتوای این مقاله صرفا برای افزایش آگاهی شماست. قبل از هرگونه اقدام، جهت درمان از پزشکان بیمارستان پارسا مشاوره بگیرید.
فشار چشم، عددی ساده اما تعیین کننده در سرنوشت بینایی است؛ معیاری که تعادل ظریف مایع درون چشم را نشان می دهد و می تواند بی صدا از سلامت محافظت کند یا آغازگر آسیب باشد. شناخت محدوده نرمال، عوامل افزایش یا کاهش آن، تفاوتش با گلوکوم، روش های تشخیص و راه های کنترل، به ما کمک می کند قبل از بروز آسیب های جبران ناپذیر عصب بینایی، آگاهانه اقدام کنیم و بینایی را در بلندمدت حفظ نماییم.
برای شروع دریافت راهنمایی های تخصصی، همین حالا فرم مشاوره بیمارستان پارسا را پر کنید. سلامت شما، اولویت ماست!
فهرست مطالب
- 1 فشار چشم چیست و چه عددی نرمال است؟
- 2 تفاوت فشار چشم، فشار خون چشم و گلوکوم (آب سیاه)
- 3 فشار چشم نرمال چند است؟
- 4 علت بالا رفتن فشار چشم چیست؟
- 5 چه کسانی در معرض خطر فشار چشم بالا هستند؟
- 6 علائم فشار چشم بالا و پایین (کی باید به پزشک مراجعه کنیم؟)
- 7 عوارض درمان نکردن فشار چشم (از آسیب عصب بینایی تا نابینایی)
- 8 روش های تشخیص فشار چشم (اندازه گیری IOP و آزمایش های لازم)
- 9 راه های خانگی و سبک زندگی برای کنترل فشار چشم (چه کارهایی مفید یا مضر است؟)
- 10 فشار چشم در سالمندان، کودکان و افراد دیابتی (نکات مخصوص هر گروه)
- 11 پیشگیری از فشار چشم بالا و زمان مناسب برای انجام تست های دوره ای
فشار چشم چیست و چه عددی نرمال است؟
فشار چشم یا فشار داخل چشم (IOP) به فشار مایعی شفاف درون چشم اطلاق می شود که فشار آبی یا آب سیاه نام دارد. این مایع سیال در بخش جلویی چشم، بین قرنیه و عنبیه قرار دارد و نقش مهمی در نگاهداشت شکل و سلامت چشم ایفا می کند. این مایع نه تنها چشم را شکل می دهد، بلکه غذایی مهم برای شفاف نگه داشتن عدسی و قرنیه تامین می کند.
معمولاً فشار چشم نرمال بین 10 تا 21 میلی متر جیوه قرار دارد. با این حال، میانگین فشار چشم سالم برای اکثر افراد حدود 15 تا 16 میلی متر جیوه است. دانستن این نکته اهمیت دارد که هر فردی تحمل مختلفی نسبت به فشار دارد؛
برخی افراد حتی با فشار بالاتر از حد نرمال، مشکلی ندارند، در حالی که برخی دیگر با فشار نرمال نیز می توانند از تغییرات ناشی از بیماری های چشمی رنج ببرند.
تفاوت فشار چشم، فشار خون چشم و گلوکوم (آب سیاه)
این سه اصطلاح اغلب با یکدیگر اشتباه گرفته می شوند، اما تفاوت های مهمی دارند. فشار چشم همان طور که گفتیم فشار مایع درون چشم است. فشار خون چشم یا فشار خون وریدی اپتیک به فشار خونی در رگ های کوچک اطراف عصب بینایی اطلاق می شود و با فشار چشم متفاوت است.
گلوکوما یا آب سیاه در واقع یک بیماری است نه فشار. این بیماری زمانی رخ می دهد که فشار چشم باعث آسیب به عصب بینایی شود. بسیاری از مردم با فشار بالا هرگز گلوکوم نمی گیرند، و برعکس، برخی افراد با فشار نرمال نیز می توانند گلوکوم ایجاد کنند. این بیماری را «دزد خاموش بینایی» می خوانند زیرا اغلب بدون علائم آغاز می شود.
فشار چشم نرمال چند است؟
محدوده فشار چشم در افراد مختلف متفاوت است:
| گروه سنی | میانگین فشار | محدوده نرمال |
| نوزاد (0 تا 1 ماه) | 7.4 mmHg | 5 تا 10 |
| کودک (1 تا 6 ماه) | 9.1 mmHg | 6 تا 12 |
| کودک (6 تا 12 ماه) | 12 mmHg | 9 تا 15 |
| کودک (12 تا 24 ماه) | 13.7 mmHg | 10 تا 17 |
| کودک (24 تا 36 ماه) | 15.1 mmHg | 12 تا 18 |
| فرد بالغ (40 تا 64 سال) | 14.7 mmHg | 10 تا 21 |
| سالمند (75 سال و بیشتر) | 13 mmHg | 8 تا 18 |
همان طور که می بینید، فشار چشم در نوزادان و کودکان بسیار کمتر از بزرگ سالان است و با رشد و بلوغ افزایش می یابد. فشار چشم در سالمندان تمایل به کاهش کمی دارد.
علت بالا رفتن فشار چشم چیست؟
فشار چشم زمانی بالا می رود که تعادل میان تولید و خروج مایع چشم برهم خورد. چشم به طور مداوم این مایع را تولید می کند و باید از طریق یک سیستم زهکشی به نام شطرنج بافی (trabecular meshwork) خارج شود. اگر این سیستم زهکشی مسدود باشد یا به درستی کار نکند، مایع درون چشم تجمع می یابد.
دلایل بالارفتن فشار چشم متعددند. عدم تعادل در زهکشی بسیاری از موارد فشار بالا را ایجاد می کند و زمانی رخ می دهد که مایع به سرعت به اندازه تولید آن از چشم خارج نمی شود. تولید بیش ازحد مایع نیز می تواند علت باشد اگرچه کمتر دیده می شود.
آسیب های چشمی مانند ضربات شدید یا آسیب های نافذ می توانند عملکرد سیستم زهکشی را مختل کنند. استفاده از داروهای استروئیدی خاصه قطره های کرتیکوستروئید برای درمان التهاب های چشمی می تواند فشار چشم را افزایش دهد. سابقه خانوادگی یا ژنتیک نیز نقش مهمی دارد و اگر در خانواده ی شما افرادی دچار فشار بالا یا گلوکوم باشند، احتمال ابتلای شما بیشتر است.
ساختار قرنیه نیز تاثیر دارد؛ افرادی که قرنیه نازکی یا صلب دارند به احتمال بیشتری از فشار بالا رنج می برند. سایر شرایط پزشکی مانند بیماری های قلبی و عروقی، فشار خون بالا و مصرف بعضی از داروهای سیستمی نیز می توانند فشار چشم را تحت تاثیر قرار دهند.
چه کسانی در معرض خطر فشار چشم بالا هستند؟
برخی افراد بیشتر از دیگران در معرض خطر بالا رفتن فشار چشم قرار دارند. افراد بالای چهل سال ریسک بیشتری دارند و این خطر بعد از شصت سالگی به مراتب افزایش می یابد. در حقیقت، افرادی که بیش از شصت سال سن دارند، شش برابر بیشتر احتمال دارد فشار چشم بالا یا گلوکوم پیدا کنند.
نژاد و قومیت نیز اهمیت دارد. آفریقایی های تبار شش تا هشت برابر بیشتر از سایر گروه های نژادی در معرض خطر گلوکوم قرار دارند. افراد با هندی، هسپانیایی یا شرق آسیایی تبار نیز خطر بیشتری دارند.
بیماری های زمینه ای مثل دیابت، فشار خون بالا و بیماری های قلبی می تواند خطر را افزایش دهد. افرادی که میوپی شدید (نزدیک بینی بسیار) یا دورنویی شدید دارند نیز در معرض خطر بیشتری قرار دارند.
سابقه خانوادگی از قوی ترین عوامل خطر است؛ اگر والدین یا خواهر و برادران شما از گلوکوم رنج می برند، شما چهار تا نه برابر بیشتر در خطر هستید. استفاده طولانی مدت از استروئیدها چه در شکل قطره، چه داخل چشمی یا سیستمی می تواند فشار بالا ایجاد کند. انجام جراحی چشم قبلی یا آسیب های چشمی گذشته نیز عامل خطری است. دارای قرنیه نازک نیز ریسک فاکتور شناخته شده است.
علائم فشار چشم بالا و پایین (کی باید به پزشک مراجعه کنیم؟)
یکی از چالش های اصلی فشار چشم بالا این است که در مراحل اولیه اکثراً هیچ علائمی ندارد. بسیاری از افراد فقط وقتی آگاه می شوند که فشار چشم بالا است که تشخیص تاخیری شود. با این حال، هنگامی که فشار به میزان زیادی بالا برود یا برای مدتی بالا باقی بماند، علائمی ظاهر می شود.
دید تار یا مشکل در تمرکز دید از علائم ممکن است. درد در چشم یا احساس ناراحتی در چشم و اطراف آن نشانه ای است که باید فوری پزشک را ببینید. سردرد به خصوص اطراف چشم ها و پیشانی می تواند مرتبط باشد. دیدن هالو ها یا حلقه های رنگین کمانی شکل اطراف نورهای روشن نشان دهنده افزایش فشار شدید است. قرمزی در سفیدی چشم یا پوچی نیز می تواند یک علامت باشد.
زمانی که علائم گلوکوم حاد زاویه بسته ظاهر شود، یک فوری پزشکی است. در این حالت درد شدید چشمی همراه با سردرد شدید، تار دید، دیدن هالوهای رنگین کمانی، و احتمالاً تهوع یا استفراغ رخ می دهد. اگر این علائم را دارید فوری به بیمارستان مراجعه کنید.
فشار چشم پایین نیز خطر دارد اگرچه کمتر دیده می شود. این می تواند پس از جراحی چشم، آسیب های شدید چشمی، یا التهاب های مزمن رخ دهد. علائم شامل دید تار یا مشوش، ناراحتی و بدحالی در چشم و در موارد شدید احساس نرم شدگی چشم است.
عوارض درمان نکردن فشار چشم (از آسیب عصب بینایی تا نابینایی)
اگر فشار چشم بالا برای مدت طولانی درمان نشود، عواقب جدی ای برخواهد خاست. آسیب عصب بینایی اولین و مهم ترین عارضه است. عصب بینایی حاوی حدود یک میلیون رشته عصبی است که اطلاعات بصری را به مغز منتقل می کند. فشار مداوم باعث تخریب این رشته های عصبی می شود.
بزرگ شدن فنجان عصب بینایی یک تغییر ساختاری است که در ابتلایی به گلوکوم دیده می شود. دیسک بینایی (محلی که عصب بینایی وارد چشم می شود) دارای فنجان شکلی کوچک در میانه است که بزرگ شدن آن نشانه آسیب عصبی است.
از دست رفتن دید محیطی (peripheral vision loss) معمولاً اولین نشانه تخریب عصب بینایی است. افراد متوجه نمی شوند که دید کناری شان تار شده است تا زمانی که تخریب کاملاً پیشرفته باشد. دید محیطی آهسته و به تدریج محدود تر می شود.
دید تونلی یا tunnel vision زمانی رخ می دهد که تنها بخش مرکزی دید باقی مانده باشد و تمام دید اطراف از دست رفته است. در این مرحله، انجام بسیاری از کارهای روزمره به شدت مشکل می شود.
نابینایی کامل در شرایط خیلی شدید و طولانی مدت رخ می دهد. اگرچه گلوکوم شدید درمان نشده می تواند به نابینایی کامل منجر شود، بخش اعظمی از تخریب عصب بینایی برگشت ناپذیر است. یعنی وقتی از دست دهید، نمی توان بازیافت کرد.
روش های تشخیص فشار چشم (اندازه گیری IOP و آزمایش های لازم)
تونومتری روش استاندارد برای اندازه گیری فشار چشم است. این یک آزمایش غیردردناک و سریع است. متخصص چشم پزشک یا اپتومتریست با استفاده از دستگاه خاصی به نام تونومتر، فشار درون چشم را اندازه می گیرد.
- تونومتری اپلاناسیون گولدمن (Goldmann Applanation Tonometry) یا GAT طلایی استاندارد تشخیص فشار چشم است. در این روش پزشک یک قطره بی حس کننده محلول را در چشم تان قرار می دهد، سپس یک دستگاه کوچک و ظریف را به قرنیه تماس می دهد تا میزان نیرویی که برای تخت کردن سطح معینی از قرنیه لازم است اندازه بگیرد.
- تونومتری غیرتماسی (Non-contact Tonometry) روشی است که بدون لمس قرنیه فشار را اندازه می گیرد. این روش برای افرادی مناسب است که از تماس با چشم ترس دارند یا برای کودکانی که تعاون کافی ندارند.
- تونومتری بازگشتی Icare (Icare Rebound Tonometry) یک روش پرتابل و بدون نیاز به قطره بی حس کننده است که بخصوص برای کودکان مفید است.
علاوه بر تونومتری، پزشک از آزمایش های دیگری نیز استفاده می کند:
- آزمایش میدان دید (Visual Field Test) از طریق این آزمایش، دید محیطی و مرکزی شما بررسی می شود. این آزمایش می تواند کمک کند تا ببینند آیا فشار بالا باعث تخریب دید شده است.
- تصویربرداری عصب بینایی (OCT – Optical Coherence Tomography) این دستگاه تصاویر سه بعدی با وضوح بسیار بالای عصب بینایی و لایه های عمیق چشم را تهیه می کند.
- پاخیمتری (Pachymetry) یا اندازه گیری ضخامت قرنیه این آزمایش نشان می دهد قرنیه چقدر ضخیم است. این مهم است زیرا قرنیه های نازکتر ممکن است فشار چشم واقعی را بالاتر نشان دهند.
- بررسی دریچه چشم (Gonioscopy) در این آزمایش پزشک از یک عدسی خاص استفاده می کند تا بتواند دریچه و سیستم زهکشی چشم را ببیند.
درمان فشار چشم بالا (قطره، دارو، لیزر و جراحی)
درمان فشار چشم بالا در هدف کاهش فشار برای جلوگیری از تخریب بیشتر عصب بینایی متمرکز است. راه های درمان مختلفی وجود دارد.
قطره های چشمی یا دارو های موضعی اولین گزینه درمانی است. این قطره ها با یکی از دو روش فشار را کاهش می دهند: یا تولید مایع درون چشم را کاهش می دهند یا زهکشی بهتری را تشویق می کنند.
آنالوگ پروستاگلاندین مثل لاتانوپروست، بیماتوپروست و تاپروست باعث افزایش خروج مایع از چشم می شوند. بتا بلوکرها مثل تیمولول تولید مایع را کاهش می دهند. مهار کننده های کربونیک آنهیدراز مثل دورزولامید تولید مایع را نیز کاهش می دهند. آدرنرژیک های آلفا-۲ آگونیست مثل برایمونیدین تولید را کاهش و زهکشی را افزایش می دهند.
داروهای خوراکی زمانی که قطره ها کافی نیستند، ممکن است پزشک داروی خوراکی تجویز کند.
درمان لیزری زمانی که قطره ها کافی اثر ندارند یا ناتحمل هستند استفاده می شود. تراکتوپلاستی انتخابی شده لیزر (Selective Laser Trabeculoplasty) یا SLT یک درمان لیزری است که بافت زهکشی را تحریک می کند تا بهتر عمل کند. انرژی لیزری مورد استفاده کم است و بافت های اطراف آسیب نمی بینند. این درمان در مطب انجام می شود و معمولاً بی درد است. اثر SLT معمولاً دو تا سه سال طول می کشد و می تواند تکرار شود.
جراحی برای موارد شدیدی که با قطره و لیزر کنترل نشوند استفاده می شود. جراحی گلوکوم فیلتریشن (Trabeculectomy) یک روش جراحی است که یک مجرای جدید برای زهکشی مایع ایجاد می کند. جراحی لوله درونی چشمی (Glaucoma Drainage Implants) استفاده از لوله های کوچک برای کمک به زهکشی مایع است.
A healthy amount of intraocular pressure is between 10 mmHg and 20 mmHg.
ترجمه: مقدار سالم فشار داخل چشم بین ۱۰ تا ۲۰ میلی متر جیوه است.
به نقل از Cleveland Clinic
راه های خانگی و سبک زندگی برای کنترل فشار چشم (چه کارهایی مفید یا مضر است؟)
علاوه بر درمان های پزشکی، تغییرات سبک زندگی می تواند کمک کننده باشد. این تغییرات نمی توانند درمان های قطره یا دیگر درمان ها را جایگزین کنند، اما می تواند تاثیر درمان را بهتر کنند.
- ورزش و فعالیت بدنی یکی از مهم ترین عوامل است. فعالیت های هوازی مثل پیاده روی، دویدن و دوچرخه سواری می تواند فشار چشم را کاهش دهد. حتی گذشتن خیلی سریع برای 30 دقیقه یا بیشتر در بیشتر روزهای هفته می تواند فشار را حدود 30 درصد کاهش دهد. اما بعضی از ورزش ها بدون خطر نیستند؛ فعالیت های معکوس یا وارونه (مثل یوگا انجام وضعیت رو به زمین یا کشش عمیق) می تواند فشار افزایش دهد و باید اجتناب شود.
- رژیم غذایی سالم می تواند سلامت چشم را بهبود دهد. مواد غذایی غنی از آنتی اکسیدان مثل میوه های رنگین، سبزی های برگی و تخم مرغ ها حاوی ویتامین های C و E هستند که برای سلامت چشم مفید است. کاهش کافئین اهمیت دارد زیرا مقادیر زیاد کافئین می تواند فشار چشم را افزایش دهد.
- مدیریت وزن نیز اهمیت دارد. اضافه وزن و چاقی خطر ابتلا به گلوکوم را افزایش می دهند. حفظ وزن سالم از طریق رژیم متوازن و ورزش منظم می تواند مفید باشد.
- آب خوری اهمیت دارد اما اعتدال ضروری است. نوشیدن حجم زیادی آب در اوقات کوتاه می تواند فشار را به طور موقت افزایش دهد. بهتر است سرتاسر روز و کم کم آب بنوشید.
- کاهش استرس و تنش نیز تاثیر می گذارد. استرس طولانی مدت می تواند فشار چشم را افزایش دهد. تکنیک های آرام سازی مثل مدیتیشن و تنفس عمیق می تواند کمک کننده باشد.
- خواب کافی ضروری است. کمبود خواب می تواند فشار چشم را افزایش دهد. سعی کنید هر شب 7 تا 9 ساعت بخوابید.
- ترک سیگار بسیار مهم است. سیگار کشیدن سلامت چشم را به طور جدی تحت تاثیر قرار می دهد و خطر گلوکوم را افزایش می دهد.
- کاهش یا ترک الکل نیز توصیه می شود.
- پوزیشن خواب نیز اهمیت دارد. خوابیدن با سر بلند (بیش از 30 درجه) می تواند فشار چشم را در شب کاهش دهد.
فشار چشم در سالمندان، کودکان و افراد دیابتی (نکات مخصوص هر گروه)
سالمندان خطر بالاتری برای ابتلا به فشار چشم بالا و گلوکوم دارند. با افزایش سن، عدسی چشم متراکم تر می شود، احتمال مسدود شدن سیستم زهکشی افزایش می یابد. سالمندان باید سالانه یا دو سال یکبار معاینه چشم داشته باشند. در سالمندان، فشار چشم کمی تمایل به کاهش دارد، اما خطر گلوکوم همچنان بسیار زیاد است.
کودکان فشار چشم متفاوتی دارند. نوزادان فشار چشم بسیار پایین تری دارند (حدود 7 تا 12 میلی متر جیوه) و با رشد افزایش می یابد. گلوکوم مادرزادی بسیار نادر است اما زمانی که رخ دهد، شامل تورم چشم، حساسیت به نور و اشک ریزی است. کودکانی که شامل این علائم باشند باید فوری مراجعه کنند.
افراد دیابتی خطر بالاتری برای ابتلا به فشار چشم بالا دارند. دیابت چرخه های خونی در چشم را تحت تاثیر قرار می دهد و سلولات چشم دستخوش تغییرات می شوند. افراد دیابتی باید کنترل قند خون را سنجیده تر نگاه داشته و سالانه معاینه دقیق چشم داشته باشند.
در افراد دیابتی، کنترل تغذیه ای بسیار اهمیت دارد. نوسانات گلوکز می تواند فشار چشم را تحت تاثیر قرار دهد. حفظ سطح قند خون پایدار می تواند کمک کننده باشد. فشار خون نیز در افراد دیابتی بسیار مهم است؛ فشار خون بالا می تواند سلامت چشم را تحت تاثیر قرار دهد.
سوالات متداول
۱) علائم فشار بالای چشم چیست؟
فشار بالای چشم اغلب بی علامت است. ممکن است درد یا فشار خفیف، سردرد، تاری دید، دیدن هاله نور دور چراغ ها یا کاهش دید محیطی دیده شود. هر علامت چشمی جدی نیازمند ارزیابی چشم پزشکی است.
۲) چگونه فشار چشم را کاهش دهیم؟
چشم پزشک معمولاً قطره های چشمی، داروهای خوراکی، لیزر یا جراحی برای کاهش تولید مایع یا افزایش تخلیه آن تجویز می کند. سبک زندگی سالم و معاینات منظم هم کمک می کند.
۳) فشار طبیعی چشم چقدر است؟
فشار طبیعی چشم معمولاً بین ۱۰ تا ۲۱ میلی متر جیوه (mmHg) است. مقادیر بالاتر ممکن است باعث نگرانی شود.
۴) چه چیزی باعث حس فشار پشت چشم می شود؟
فشار پشت چشم می تواند از سردردهای تنشی و سینوزیت تا التهاب اعصاب یا مشکلات عضلانی باشد. افزایش فشار چشم می تواند در مراحل پیشرفته باعث احساس فشار شود، اما معمولا علت اصلی فشار پشت چشم، سردرد و سینوزیت است.
۵) آیا استرس می تواند باعث فشار چشم شود؟
استرس می تواند باعث نوسانات کوتاه مدت فشار داخل چشم شود و در برخی شرایط این تغییرات به طور موقت افزایش IOP ایجاد کند، ولی استرس تنها عامل مستقیم فشار دائمی چشم نیست. مدیریت استرس بخشی از مراقبت کلی چشم است.
۶) علائم اولیه سکته چشم چیست؟
سکته چشم (انسداد عروق شبکیه) معمولاً با کاهش ناگهانی یا از دست دادن دید در یک چشم بدون درد شروع می شود، ممکن است تاری دید، نقطه کور یا سایه در دید داشته باشد. این وضعیت اورژانسی است.
۷) پنج علامت هشدار دهنده مینی سکته (TIA) چیست؟
نشانه های مهم مینی سکته شامل:
- ضعف یا بی حسی یک طرفه
- گفتار نامفهوم
- تاری دید یا از دست دادن دید یک طرفه
- سرگیجه و عدم تعادل
- مشکلات در بلع یا هماهنگی بدن هستند.
۸) مینی سکته در چشم چیست؟
مینی سکته در چشم، به صورت از دست دادن موقت بینایی (مثل پرده سیاه یا تاری که چند دقیقه تا چند ساعت طول می کشد) رخ می دهد و نوعی TIA چشم است.
۹) علائم آنوریسم در چشم چیست؟
آنوریسم در چشم به معنی برآمدگی غیرطبیعی رگ خونی در یا اطراف چشم/مغز است و غالباً علامت خاص چشمی ندارد تا زمانی که پاره شود؛ در آن صورت می تواند باعث سردرد ناگهانی، درد شدید پشت یا اطراف چشم، تهوع، ضعف یا دوبینی شود و اورژانسی است. علائم معمول بسته به محل و اندازه آنوریسم متفاوت است.
پیشگیری از فشار چشم بالا و زمان مناسب برای انجام تست های دوره ای
پیشگیری بهتر از درمان است. اگر تا اکنون تشخیصی ندارید، اما در گروه های در معرض خطر قرار دارید، معاینات دوره ای ضروری است.
افرادی که زیر چهل سال هستند و بدون ریسک فاکتور دارند باید تقریباً هر پنج تا ده سال معاینه چشم جامع داشته باشند. افرادی که بین چهل تا پنجاه و چهار سال دارند و ریسک فاکتور دارند باید هر یک تا سه سال معاینه داشته باشند. افرادی که بین پنجاه و پنج تا شصت و چهار سال دارند باید هر یک تا دو سال معاینه داشته باشند.
افرادی که بالای شصت و پنج سال هستند باید هر یک یا دو سال معاینه دوره ای داشته باشند بدون توجه به سابقه ی ریسک فاکتور.
افرادی که قبلاً تشخیص فشار چشم بالا یا گلوکوم گرفته اند باید هر سه ماه یا هر دو ماه معاینه و اندازه گیری فشار داشته باشند یا بر حسب نظر پزشک.
لازم است سیاق زندگی سالم تر را پذیرا شوید. ورزش منظم (حداقل 150 دقیقه در هفته) می تواند کمک کننده باشد. رژیم غذایی سالم و متوازن، کاهش و ترک سیگار و الکل، کنترل وزن، و مدیریت سطح استرس همه اهمیت دارند.
دنبال کردن دستورات پزشکی برای افراد دیابتی یا فشار خونی نیز اساسی است. اگر قطره های استروئیدی مصرف می کنید، فشار چشم را به طور منظم بررسی کنید. آگاهی نسبت به علائم اهمیت دارد. اگر تغییرات ناگهانی در دید، درد چشمی یا سردرد شدید دارید، فوری مراجعه کنید.
فشار چشم یکی از عوامل اصلی سلامت چشم است و کنترل آن می تواند تمام زندگی بینایی شما را حفظ کند. با معاینات منظم، آگاهی نسبت به علائم، و تغییرات سبک زندگی مثبت، می توانید خطر ابتلا به اختلالات مرتبط را به شدت کاهش دهید.
به یاد داشته باشید که تشخیص زودهنگام و درمان به موقع می تواند تخریب عصب بینایی را متوقف یا کند کند و بینایی شما را برای سال های بسیار زیادی محفوظ نگاه دارد.
