تست کور رنگی [انواع کور رنگی + تشخیص + نحوه انجام + کودکان]

چه کسانی باید تست کور رنگی بدهند؟

تست کور رنگی برای افرادی ضروری است که در شغل های حساس به رنگ کار می کنند، از جمله برق کاران، مهندسان، طراحان گرافیک، و کاری های مرتبط با ایمنی. اما تشخیص زودهنگام کوررنگی برای همه کودکان مهم است، خصوصاً قبل از شروع دوره های درسی.

• کودکان: متخصصان توصیه می کنند که تست کور رنگی برای کودکان حدود ۵ تا ۶ سالگی انجام شود، زمانی که آن ها به سن دبستان می رسند. در این سن، کودکان می توانند اعداد و ارقام را تشخیص دهند و می توانند برای تست آماده باشند. اهمیت تشخیص زودهنگام این است که بسیاری از مواد درسی بر روی ادراک رنگ یا کدگذاری رنگی متکی اند. اگر کودک نقص رنگی داشته باشد و آن را نشناسند، ممکن است در یادگیری مشکل داشته باشد.​
• بزرگسالان: بزرگسالانی که در شغل های جدید یا حساس به رنگ کار می کنند نیز باید تست کور رنگی داشته باشند. این نیز شامل پروازگران، تکنسین های پزشکی، و افرادی که با الکترونیک ها یا مدارات الکتریکی کار می کنند، می شود.
• فناوری نمایش: اگر کسی در حرفه ای کار می کند که به دقت رنگ مانند طراحی، عکاسی یا ویرایش ویدیو نیاز دارد، آن ها باید تست کور رنگی انجام دهند.

هر چند وقت یک بار باید تست کور رنگی داشته باشیم؟

بسیاری از متخصصان بینایی توصیه می کنند که تست کور رنگی باید به عنوان بخشی از معاینات بینایی جامع منظم انجام شود. برای افرادی که دارای کوررنگی هستند، یک بار تشخیص برای ادامه زندگی کافی است، زیرا کوررنگی معمولاً یک حالت ثابت است که با عمر تغییر نمی کند (مگر در شرایط نادری)

اما برای افرادی که در شغل های حساس به رنگ کار می کنند، ممکن است مقررات کاری به تکرار تست های منظم نیاز داشته باشند. برای مثال، برخی از شرکت های هواپیمایی و نیروی دریایی نیاز به تست مجدد هر چند سال یکبار دارند.

تفاوت بین تست های آنلاین و تست بالینی

تست های بالینی در مطب های چشم پزشکی دقت بیشتری دارند زیرا متخصص می تواند صفحات را به درستی کنترل کند، نور مناسب را تامین کند، و از اشتباهات مربوط به نحوه انجام تست جلوگیری کند. صفحات فیزیکی نیز در طول زمان تغییر رنگ نمی دهند و بسیار قابل اعتماد هستند.​

تست های آنلاین با تمام راحتی، دارای محدودیت هایی هستند. رنگ های صفحه نمایش بسته به نوع مانیتور، تنظیمات رنگ، کارت گرافیکی و حتی کیفیت کابل های اتصال متفاوت است. اگر صفحه نمایش قدیمی تر باشد یا تنظیمات رنگی نادرست باشد، نتایج ممکن است نادرست باشند.

به طور کلی، تست های آنلاین برای غربالگری اولیه مناسب اند، اما برای تشخیص قطعی، بهتر است با یک متخصص چشم پزشکی مشورت کنید.​

نکات مهم قبل از انجام تست کور رنگی

• نور: یکی از مهم ترین عوامل صحیح انجام تست نور مناسب است. اتاقی که تست انجام می شود باید روشن ایی یکنواختی داشته باشد. نور بسیار ضعیف یا خیلی روشن می تواند نتایج را تحت تاثیر قرار دهد.
• فاصله: تست ایشی هارا باید در فاصله مشخص (حدود ۷۵ سانتی متر) از چشم انجام شود. اگر فاصله نادرست باشد، ممکن است صفحات به درستی دیده نشوند.​
• وضوح دید: کسی که تست می دهد باید چشمان عینک های خود را بپوشد (در صورت نیاز) تا اطمینان حاصل شود که دارای بهترین وضوح دید است. کنتاکت لنز های رنگی نباید استفاده شوند زیرا می توانند نتایج را تحت تاثیر قرار دهند.
• زمان: صفحات باید به ترتیب و در زمان مشخص ای نشان داده شوند. هر صفحه حدود ۳ ثانیه باید دیده شود.
• صفحه نمایش: برای تست های آنلاین، روشنایی صفحه نمایش باید به حداکثر رسانده شود. بهتر است از صفحات بزرگ تر مانند تبلت یا لپ تاپ استفاده شود تا از صفحات کوچک تر مانند تلفن های هوشمند.

علائم کوررنگی در زندگی روزمره

بسیاری از افراد با کوررنگی خفیف ممکن است تفاوت زیادی در زندگی روزمره احساس نکنند. در حقیقت، بسیاری از مردم با نقص رنگی خود سازگار شده اند و حتی نمی دانند که کوررنگی دارند. با این حال، برخی از افراد می توانند دشواری های مختلفی را تجربه کنند.​

افراد کور رنگی ممکن است با مشکلاتی روبه رو شوند، مانند سختی در شناسایی رنگ های سیگنال راهنمایی و رانندگی (خصوصاً شب و در شرایط نور کم)، مشکل در شناسایی میوه های پخته در فروشگاه ها، سختی در انتخاب رنگ های لباس یا دکوراسیون خانه ، و مشکل در تشخیص حرارت گوشت در آشپزخانه (آیا گوشت خام است یا پخته).

برای افراد با کوررنگی شدید (مانند آکروماتوپسیا)، مشکلات بسیار بیشتر است. آن ها می توانند حساسیت بیش ازحد به نور، پایین بودن بینایی، و مشکلات دیگری داشته باشند.​

علائم کوررنگی در کودکان

والدین باید به علائم زیر توجه کنند تا بفهمند آیا کودک آن ها کوررنگی دارد. کودک ممکن است از توانایی بویایی بهتری برخوردار باشد یا بینایی شب ایی بهتری داشته باشد. آن ها ممکن است به نور روشن حساس تر باشند. در هنگام کار با صفحات رنگی در مدرسه، کودک ممکن است مشکل داشته باشد. کودک ممکن است رنگ ها را نادرست انتخاب کند، مثلاً سیب را آبی رنگ کند. او ممکن است دردسر داشته باشد یا سر و چشم درد داشته باشد هنگام نگاه کردن به رنگ های قرمز بر روی سبز یا برعکس.​

کوررنگی و رانندگی

نقص بینایی رنگی ممکن است برای رانندگی تهدیدی باشد، خصوصاً اگر رانندگی شب انه یا در شرایط بد درصورت آب وهوا انجام شود. در بسیاری از کشورها، قوانین مختلفی درباره رانندگی افراد کور رنگ وجود دارد.

در ایالات متحده ی آمریکا و بسیاری از کشورهای اروپایی، کور رنگی خود به تنهایی مانع از گرفتن گواهی رانندگی نیست. با این حال، برخی از ایالت ها یا کشورها ممکن است نیاز داشته باشند تا فرد موفق به شناسایی سیگنال های راهنمایی و رانندگی مختلف شود.​

برای رانندگی تجاری یا حرفه ای، مقررات سخت تری وجود دارد. برخی از شرکت های حمل ونقل یا شرکت های تاکسی ممکن است نیاز داشته باشند تا رانندگان دارای بینایی رنگی نرمال باشند. اگر فرد کور رنگی است و می خواهد رانندگی کند یا رانندگی تجاری انجام دهد، بهتر است با یک متخصص چشم پزشکی یا دفتر اداری مربوطه تماس بگیرد.

کوررنگی و استخدام در مشاغل حساس

برخی از مشاغل به بینایی رنگی نرمال نیاز دارند. این شامل الکتریسین ها (که باید رنگ های سیم های الکتریکی را تشخیص دهند)، پزشکان (که باید رنگ های مختلف را تشخیص دهند)، پزشکان چشم پزشک، و کارکنان بلندپروازی است.​

برای الکتریسین ها، تشخیص غلط رنگ یک سیم می تواند خطرناک یا حتی مرگ آفرین باشد. برای پرونده های هواپیمایی تجاری یا نظامی، ناتوانی در شناسایی سیگنال های رنگی می تواند خطرناک باشد. برای طراح های گرافیک یا شرکت های رسانه ای، کور رنگی می تواند بر کیفیت کار تاثیر بگذارد.

اگر فرد برای چنین شغلی درخواست دهنده است، معمولاً نیاز است تا تست کور رنگی انجام دهد. اگر نقص رنگی تشخیص داده شود، ممکن است نتوانند برای آن موقعیت استخدام شوند یا ممکن است برای نقش های خاصی محدود شوند.

درمان و عینک مخصوص برای کوررنگی

متأسفانه، هنوز هیچ درمان قطعی برای کوررنگی توسعه نیافته است. کوررنگی معمولاً یک وضعیت دائمی است که تا پایان زندگی باقی می ماند. تحقیقات و آزمایش های بالینی در حال انجام است برای توسعه درمان های جدید، مانند درمان های ژن ی یا ایمپلنت های شبکیه ای، اما هنوز این روش ها برای استفاده گسترده دستیاب نیستند.

با این حال، تکنولوژی های جدیدی مانند عینک های مخصوص رنگی (مثل عینک های EnChroma) بازار گذاشته شده اند که ادعا می کنند می توانند درک رنگ را بهبود بخشند. این عینک ها بر اساس فیلتر کردن طول موج های نوری خاص کار می کنند تا کنتراست رنگی را افزایش دهند.

با این حال، این عینک ها کوررنگی را درمان نمی کنند و کاراییشان متفاوت است. برخی افراد گزارش می کنند که این عینک ها برایشان مفید بوده اند، در حالی که برای برخی دیگر تفاوتی چندانی ایجاد نمی کنند.