اپتومتری

علائم آستیگماتیسم: از تاری دید و سردرد تا تشخیص و درمان قطعی

approved-by-doctors

 

تأیید از پزشک متخصص بیمارستان پارسا

محتوای این مقاله صرفا برای افزایش آگاهی شماست. قبل از هرگونه اقدام، جهت درمان از پزشکان بیمارستان پارسا مشاوره بگیرید.

آیا هنگام خواندن کتاب یا نگاه کردن به صفحه نمایشگر، حروف در هم می ریزند؟ آیا سردردهای مداوم شما را کلافه کرده و رانندگی در شب برایتان به یک چالش تبدیل شده است؟ در ادامه، شما را با تمام جنبه های این عارضه آشنا می کنیم؛ از اینکه علائم آستیگماتیسم دقیقاً چیست و چگونه بینایی را تحت تأثیر قرار می دهد، تا انواع، دلایل، علائم رایج، روش های دقیق تشخیص و کامل ترین گزینه های درمانی موجود آشنا می کنیم.

علائم آستیگماتیسم
آستیگماتیسم چیست؟ نوعی خطای انکساری در قرنیه یا عدسی چشم است که باعث تاری و تحریف دید در تمام فواصل می‌شود.
علت اصلی آستیگماتیسم انحنای نامنظم قرنیه یا عدسی، معمولاً به‌صورت ژنتیکی یا در اثر آسیب، جراحی و بیماری‌هایی مثل قوز قرنیه.
علائم رایج تاری دید، سردرد، خستگی چشم، نیاز به تنگ کردن چشم‌ها، مشکل در دید شب و دوبینی.
تشخیص دقیق از طریق معاینات چشمی شامل تست حدت بینایی، کراتومتری، رفراکشن و توپوگرافی قرنیه در کلینیک تخصصی.
بهترین روش درمان بسته به شدت و نوع آستیگماتیسم: عینک، لنز توریک، لنز سخت (RGP) یا جراحی لیزیک/PRK.
آیا درمان خانگی دارد؟ خیر. آستیگماتیسم ساختاری است و تنها با اصلاح اپتیکی یا جراحی قابل درمان است.
خطرناک است؟ در صورت بی‌توجهی، می‌تواند موجب خستگی شدید چشم و حتی تنبلی چشم در کودکان شود.
راه تقویت دید تغذیه سالم، استراحت منظم چشم، رعایت قانون 20-20-20 و محافظت در برابر نور خورشید.
مناسب‌ترین زمان مراجعه هنگام تجربه تاری مداوم، سردرد یا خستگی چشم به‌ویژه در شب.
بهترین مرکز تشخیص بیمارستان پارسا – مجهز به به‌ روز ترین دستگاه‌های اپتومتری و تیم متخصص چشم‌ پزشکی.

آستیگماتیسم یا آستیگمات چشم چیست؟

آستیگماتیسم، که در زبان فارسی به آن «کژبینی» نیز گفته می شود، یک نقص بسیار شایع در انحنای چشم شماست که باعث تاری یا تحریف دید در تمام فواصل، چه نزدیک و چه دور، می شود. این عارضه در دسته ی «عیوب انکساری» چشم قرار می گیرد، درست مانند نزدیک بینی و دوربینی.مهم است بدانید که آستیگماتیسم یک بیماری چشمی نیست، بلکه یک خطای اپتیکی در نحوه ی تمرکز نور توسط چشم است.

برای درک بهتر، یک چشم سالم و بدون نقص را مانند یک توپ بسکتبال کاملاً گرد در نظر بگیرید. سطح کاملاً کروی و یکنواخت قرنیه (لایه شفاف جلوی چشم) و عدسی (لنز طبیعی داخل چشم) در این حالت، باعث می شود پرتوهای نور ورودی به چشم به طور مساوی شکسته شده و دقیقاً روی یک نقطه در شبکیه (پرده حساس به نور در پشت چشم) متمرکز شوند. نتیجه، تصویری واضح و شفاف است.

اما در چشم آستیگمات، این کره کامل نیست. قرنیه یا عدسی، به جای شکل کروی، حالتی شبیه به توپ راگبی یا پشت قاشق دارد؛ یعنی در یک محور انحنای بیشتری نسبت به محور دیگر دارد. این شکل نامنظم و غیرکروی باعث می شود نور به طور یکنواخت شکسته نشود و به جای تمرکز در یک نقطه، در چندین نقطه مختلف روی شبکیه یا حتی جلو و پشت آن متمرکز شود. این پراکندگی نور همان چیزی است که به تاری و اعوجاج تصویر منجر می شود.

آستیگماتیسم چطور بینایی را مختل می کند؟

عملکرد اصلی سیستم اپتیکی چشم شما، یعنی قرنیه و عدسی، «انکسار» یا خم کردن پرتوهای نور است تا تصویری دقیق از دنیای اطراف بر روی شبکیه تشکیل شود. در یک چشم آستیگمات، به دلیل انحنای نامنظم، این فرآیند دچار اختلال می شود.

به جای تشکیل یک کانون نقطه ای واضح، چشم آستیگمات دو کانون خطی مجزا ایجاد می کند. این پدیده باعث می شود مغز شما دو تصویر کمی متفاوت را به طور همزمان دریافت کند که با هم همپوشانی دارند و در نتیجه، تصویری مخدوش و غیرواضح شکل می گیرد. بسیاری از افراد تاری دید را با نزدیک بینی اشتباه می گیرند، اما مشخصه ی اصلی آستیگماتیسم، «تحریف» تصویر است.

این به آن معناست که خطوط مستقیم ممکن است خمیده به نظر برسند، حروف در هم آمیخته شوند و اشیاء هاله ای یا سایه دار دیده شوند. این اعوجاج می تواند در یک جهت خاص (افقی، عمودی یا مورب) بیشتر نمایان باشد و علت اصلی علائمی مانند سردرد و خستگی چشم است، زیرا مغز و عضلات چشم به طور مداوم تلاش می کنند تا این تصویر ناقص را جبران و اصلاح کنند.

انواع آستیگمات

آستیگماتیسم یک عارضه یکسان برای همه نیست و چشم پزشکان آن را بر اساس معیارهای مختلفی دسته بندی می کنند تا بتوانند دقیق ترین روش درمانی را برای هر فرد تعیین کنند. شناخت این انواع به شما کمک می کند تا درک بهتری از وضعیت خاص چشمان خود داشته باشید.

انواع آستیگماتیسم / انواع مختلف آستیگماتیسم چیست؟

به طور کلی، آستیگماتیسم را می توان بر اساس سه معیار اصلی طبقه بندی کرد:

  1. محل نقص: اینکه ناهنجاری در قرنیه است یا در عدسی.
  2. نظم انحنا: اینکه محورهای اصلی انحنا بر هم عمود هستند یا خیر.
  3. ترکیب با سایر عیوب انکساری: اینکه آستیگماتیسم با نزدیک بینی یا دوربینی همراه است یا خیر.

آستیگمات قرنیه

این شایع ترین نوع آستیگماتیسم است و زمانی رخ می دهد که قرنیه، یعنی سطح شفاف و گنبدی شکل جلوی چشم شما، دارای انحنای نامنظم باشد. از آنجایی که قرنیه مسئول اصلی شکست نور ورودی به چشم است، هرگونه بی نظمی در سطح آن تأثیر قابل توجهی بر وضوح دید می گذارد.

آستیگمات عدسی

در این نوع که شیوع کمتری دارد، مشکل از انحنای نامنظم عدسی چشم است که در پشت عنبیه قرار دارد. حتی اگر قرنیه کاملاً کروی باشد، یک عدسی با شکل نامنظم می تواند باعث ایجاد آستیگماتیسم شود.

علاوه بر این تقسیم بندی بر اساس محل، طبقه بندی بر اساس نظم انحناها از نظر درمانی اهمیت بسیار زیادی دارد:

  • آستیگماتیسم منظم Regular Astigmatism: این رایج ترین شکل آستیگماتیسم است. در این حالت، دو محور اصلی انحنای چشم (پرشیب ترین و کم شیب ترین محور) با زاویه 90 درجه بر یکدیگر عمود هستند، مانند یک توپ راگبی منظم. خوشبختانه، اصلاح این نوع آستیگماتیسم با استفاده از عینک های دارای عدسی استوانه ای یا لنزهای تماسی توریک به راحتی امکان پذیر است.
  • آستیگماتیسم نامنظم (Irregular Astigmatism): در این حالت که شیوع کمتری دارد، محورهای انحنای قرنیه بر هم عمود نیستند و سطح آن دارای ناهمواری های پراکنده است. این نوع آستیگماتیسم معمولاً در اثر آسیب های چشمی، جراحی یا بیماری هایی مانند قوز قرنیه (کراتوکونوس) ایجاد می شود. اصلاح آستیگماتیسم نامنظم چالش برانگیزتر است و عینک های معمولی اغلب کارایی لازم را ندارند. در این موارد، معمولاً از لنزهای تماسی سخت (RGP) یا روش های جراحی پیشرفته تر برای درمان استفاده می شود.

در نهایت، آستیگماتیسم بر اساس همراهی با دیگر عیوب انکساری نیز دسته بندی می شود:

  • آستیگماتیسم نزدیک بین (Myopic Astigmatism): یک یا هر دو محور اصلی چشم، نزدیک بین هستند و نور را در جلوی شبکیه متمرکز می کنند.
  • آستیگماتیسم دوربین (Hyperopic Astigmatism): یک یا هر دو محور اصلی چشم، دوربین هستند و نور را در پشت شبکیه متمرکز می کنند.
  • آستیگماتیسم مخلوط (Mixed Astigmatism): یک محور نزدیک بین و محور دیگر دوربین است؛ یعنی یک کانون در جلوی شبکیه و دیگری در پشت آن تشکیل می شود.

مقاله پیشنهادی:
نمره چشم

نوبت‌ گیری از متخصص اپتومتری بیمارستان پارسا

انتخاب یک مرکز بینایی سنجی معتبر در تهران نقش مهمی در حفظ سلامت چشم و ارتقای کیفیت زندگی دارد. مراکزی همچون بیمارستان پارسا با بهره گیری از تجهیزات پیشرفته، اپتومتریست های مجرب و متخصصان چشم پزشکی، خدمات دقیق و گسترده ای ارائه می کنند. آگاهی از تفاوت میان بینایی سنجی و چشم پزشکی و بررسی عواملی مانند میزان تخصص، دقت در معاینه و سطح فناوری های مورد استفاده، می تواند به انتخابی هوشمندانه و مطمئن کمک کند.

خانم مریم امیری

خانم مریم امیری

اپتومتری

مشاهده پزشک
دکتر محمد مهدی باقرصاد

دکتر محمد مهدی باقرصاد

اپتومتری، چشم

مشاهده پزشک

علت آستیگمات

بسیاری از افراد می پرسند که چرا دچار آستیگماتیسم شده اند. در حالی که علت دقیق آن در بسیاری از موارد ناشناخته باقی مانده است، علم پزشکی عوامل اصلی و ریسک فاکتورهای مرتبط با آن را شناسایی کرده است.

علت آستیگماتیسم / علل آستیگمات

علت اصلی آستیگماتیسم، انحنای نامنظم قرنیه یا عدسی چشم است. اما اینکه چرا این انحنای نامنظم از ابتدا وجود دارد یا بعداً ایجاد می شود، به عوامل مختلفی بستگی دارد:

  • عوامل ژنتیکی و مادرزادی: مهم ترین و شایع ترین علت آستیگماتیسم، وراثت است. اکثر افراد مبتلا به این عارضه، با آن متولد می شوند و این ویژگی را از والدین خود به ارث می برند. به همین دلیل، اگر در خانواده شما سابقه آستیگماتیسم وجود دارد، احتمال ابتلای شما نیز بیشتر است.
  • عوامل اکتسابی: در برخی موارد، آستیگماتیسم در طول زندگی ایجاد می شود. این موارد عبارتند از:
  • آسیب به چشم: یک ضربه یا جراحت می تواند شکل قرنیه را تغییر داده و باعث ایجاد آستیگماتیسم شود.
  • جراحی چشم: برخی از عمل های جراحی چشم، مانند جراحی آب مروارید، ممکن است به عنوان یک عارضه جانبی، منجر به آستیگماتیسم شوند.
  • بیماری های قرنیه: بیماری هایی مانند قوز قرنیه (کراتوکونوس) که باعث نازک شدن و تغییر شکل پیشرونده قرنیه می شوند، یکی از دلایل اصلی آستیگماتیسم (به ویژه نوع نامنظم) هستند.
  • فشار پلک: برخی متخصصان معتقدند که فشار مداوم و بیش از حد پلک ها بر روی قرنیه نیز می تواند به مرور زمان باعث ایجاد آستیگماتیسم خفیف شود.

یک باور غلط و رایج این است که فعالیت هایی مانند مطالعه در نور کم یا نشستن نزدیک به تلویزیون باعث آستیگماتیسم می شود. تحقیقات علمی این باور را رد کرده اند؛ این عادات ممکن است باعث خستگی چشم شوند، اما ساختار فیزیکی قرنیه یا عدسی را تغییر نمی دهند.

چه کسانی در معرض خطر آستیگماتیسم هستند؟

اگرچه آستیگماتیسم می تواند هر فردی را در هر سنی تحت تأثیر قرار دهد، اما برخی عوامل، خطر ابتلا به آن را افزایش می دهند. شما ممکن است در معرض خطر بیشتری باشید اگر یک یا چند مورد از شرایط زیر را دارید:

  • سابقه خانوادگی: داشتن والدین یا بستگان نزدیک مبتلا به آستیگماتیسم یا سایر اختلالات چشمی مانند قوز قرنیه.
  • نزدیک بینی یا دوربینی شدید: وجود این عیوب انکساری به میزان بالا می تواند با آستیگماتیسم همراه باشد.
  • سابقه جراحی چشم: به خصوص جراحی هایی مانند برداشتن آب مروارید.
  • آسیب یا بیماری قرنیه: وجود زخم، عفونت یا نازک شدن قرنیه.

علائم آستیگمات

علائم آستیگماتیسم می تواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد و شدت آن به میزان ناهنجاری انحنای چشم بستگی دارد. برخی افراد با آستیگماتیسم خفیف ممکن است هیچ علامت قابل توجهی را تجربه نکنند، در حالی که درجات بالاتر می تواند به طور جدی کیفیت زندگی را تحت تأثیر قرار دهد.

علائم آستیگماتیسم چیست؟ / علائم آستیگمات چیست؟

اگر یک یا چند مورد از علائم زیر را به طور مداوم تجربه می کنید، ممکن است به آستیگماتیسم مبتلا باشید. در ادامه لیست کاملی از این علائم ارائه شده است :

  1. تاری یا تحریف دید: این اصلی ترین علامت است. اشیاء در تمام فواصل (نزدیک و دور) ممکن است مبهم، کشیده یا موج دار به نظر برسند.
  2. سردردهای مداوم: به ویژه در ناحیه پیشانی یا اطراف چشم ها.
  3. خستگی یا فشار چشم: احساس خستگی، سنگینی یا درد در چشم ها، به خصوص پس از فعالیت های نیازمند تمرکز دید مانند مطالعه، کار با کامپیوتر یا رانندگی.
  4. نیاز به تنگ کردن چشم ها (Squinting): تلاش ناخودآگاه برای واضح تر دیدن اشیاء.
  5. مشکل در دید شب: افزایش حساسیت به نور، مشاهده هاله (Halo) یا تشعشعات ستاره ای شکل (Starburst) در اطراف منابع نوری مانند چراغ خودروها یا چراغ های خیابان.
  6. دوبینی (Double Vision): دیدن یک تصویر به صورت دو تایی یا سایه دار.
  7. سوزش، خارش یا ناراحتی چشم.

معرفی ۵ علامت رایج آستیگماتیسم

در میان علائم ذکر شده، پنج مورد از آن ها شیوع بیشتری دارند و به عنوان زنگ خطری برای مراجعه به چشم پزشک عمل می کنند. در ادامه به بررسی دقیق تر این پنج علامت کلیدی می پردازیم.

۱) سردردهای مداوم

اگرچه سردرد دلایل متعددی دارد، اما سردردهای ناشی از مشکلات چشمی اغلب نادیده گرفته می شوند. سردرد مرتبط با آستیگماتیسم یک علامت ثانویه است که از تلاش جبرانی بدن شما ناشی می شود. وقتی چشم شما تصویری مخدوش و غیرواضح به مغز ارسال می کند، عضلات کوچک داخل چشم (عضلات مژگانی) و همچنین مغز شما به طور مداوم و ناخودآگاه تلاش می کنند تا با تغییر فوکوس و پردازش تصویر، این نقص را برطرف کنند. این فعالیت بیش از حد و مداوم، مانند هر فعالیت عضلانی دیگری، منجر به خستگی و درد می شود که خود را به صورت سردردهایی در ناحیه پیشانی و اطراف چشم نشان می دهد.

۲) تاری و تحریف دید

این علامت، مشخصه اصلی آستیگماتیسم است. برخلاف نزدیک بینی که فقط دید دور را تار می کند، یا دوربینی که عمدتاً دید نزدیک را مختل می سازد، آستیگماتیسم باعث تاری و اعوجاج دید در تمام فواصل می شود. ممکن است متوجه شوید که خطوط عمودی واضح تر از خطوط افقی هستند (یا برعکس)، یا اینکه دایره ها کمی بیضی به نظر می رسند. این تحریف، نتیجه مستقیم تمرکز نامنظم نور بر روی شبکیه است.

۳) خستگی و فشار چشم

احساس خستگی، سنگینی و درد در چشم ها، به ویژه پس از انجام کارهایی که نیاز به تمرکز بصری دارند، یکی دیگر از علائم شایع است. این خستگی نیز ناشی از همان تلاش مداوم سیستم بینایی برای جبران نقص انکساری است. چشم های شما برای ایجاد یک تصویر واضح، بیش از حد کار می کنند و این منجر به خستگی زودرس می شود.

۴) مشکل در دید شب

بسیاری از افراد مبتلا به آستیگماتیسم، اولین بار هنگام رانندگی در شب متوجه مشکل خود می شوند. علت این پدیده به عملکرد مردمک چشم بازمی گردد. در شرایط کم نور، مردمک چشم شما گشادتر می شود تا نور بیشتری وارد چشم شود. این باز شدن بیشتر، باعث می شود که پرتوهای نور از بخش های وسیع تری از سطح نامنظم قرنیه عبور کنند. در نتیجه، خطاهای انکساری تشدید شده و پدیده هایی مانند خیرگی (glare)، هاله در اطراف چراغ ها و دیدن تشعشعات ستاره ای شکل به شدت افزایش می یابد.

۵) نیاز به تنگ کردن چشم ها (Squinting)

تنگ کردن چشم ها یک واکنش طبیعی و غریزی برای بهبود موقتی دید است. با این کار، شما به طور موقت شکل پلک ها را تغییر می دهید و دیافراگم ورودی نور به چشم را کوچک تر می کنید. این کار باعث می شود پرتوهای نور مزاحم و پراکنده کمتری وارد چشم شوند و عمق فوکوس افزایش یابد، که به طور لحظه ای به وضوح بیشتر تصویر کمک می کند. اگر متوجه شدید که خودتان یا فرزندتان برای دیدن تلویزیون یا تخته کلاس به طور مکرر چشم های خود را تنگ می کنید، این می تواند یک نشانه مهم از وجود آستیگماتیسم اصلاح نشده باشد.

Poisoning Signs and symptoms include: Headaches; Eyestrain; Squinting; Distorted or blurred vision at all distances; Difficulty driving at night.

ترجمه: علائم و نشانه‌ ها شامل: سردرد؛ خستگی چشم‌ ها؛ پلک‌ زدن مکرر برای دید بهتر؛ دید تحریف‌ شده یا تار در تمام فواصل؛ دشواری در رانندگی شبانه.

منبع: nei.nih.gov

تست آستیگمات چشم / آستیگماتیسم چگونه تشخیص داده می شود؟

یک معاینه جامع چشم برای تشخیص آستیگماتیسم شامل چندین مرحله کلیدی است که به پزشک اجازه می دهد نه تنها وجود این عارضه را تأیید کند، بلکه نوع و شدت دقیق آن را نیز اندازه گیری نماید. این فرآیند کاملاً بدون درد است و شامل آزمایش های زیر می باشد:

  • تست حدت بینایی (Visual Acuity Test): این اولین و پایه ای ترین تست است که در آن از شما خواسته می شود حروفی را از روی یک چارت استاندارد (معروف به چارت اسنلن) در فاصله ای مشخص بخوانید.. این تست مشخص می کند که دید شما در مقایسه با دید نرمال ($20/20$) چقدر واضح است.
  • کراتومتری (Keratometry): این تست به طور خاص برای اندازه گیری انحنای سطح قرنیه شما طراحی شده است. پزشک با استفاده از دستگاهی به نام کراتومتر، نوری را به سطح قرنیه شما می تاباند و بازتاب آن را تحلیل می کند. این اندازه گیری دقیق به تشخیص وجود و میزان آستیگماتیسم قرنیه ای کمک شایانی می کند.
  • تست انکسار (Refraction Test): این مهم ترین تست برای تعیین نسخه دقیق عینک یا لنز شماست. در این تست، شما از طریق دستگاهی به نام فوروپتر (Phoropter) که دارای عدسی های متعددی است، به چارت بینایی نگاه می کنید. پزشک عدسی های مختلفی را با قدرت ها و محورهای متفاوت در مقابل چشم شما قرار می دهد و از شما می پرسد که با کدام عدسی تصویر واضح تری می بینید. پاسخ های شما به پزشک کمک می کند تا نسخه دقیق شامل سه پارامتر اصلی را تعیین کند:
  1. قدرت اسفر (Sphere): برای اصلاح نزدیک بینی یا دوربینی.
  2. قدرت سیلندر (Cylinder): برای اصلاح میزان آستیگماتیسم.
  3. محور (Axis): برای تعیین جهت و زاویه آستیگماتیسم بر حسب درجه (از 0 تا 180).
  4. توپوگرافی قرنیه (Corneal Topography): در موارد پیچیده تر، به خصوص در صورت شک به آستیگماتیسم نامنظم یا برای برنامه ریزی جراحی، از این روش استفاده می شود. این دستگاه یک نقشه سه بعدی و رنگی از سطح قرنیه شما ایجاد می کند و تمام پستی و بلندی های آن را با جزئیات کامل نشان می دهد.

در کنار این ها، ابزارهای خودکاری مانند اتورفرکتومتر (Autorefractor) نیز وجود دارند که یک تخمین اولیه و سریع از عیب انکساری چشم شما ارائه می دهند، اما نتیجه نهایی همیشه باید توسط پزشک و با تست انکسار دستی تأیید شود.

درمان آستیگماتیسم

درمان آستیگماتیسم با هدف اصلاح نحوه شکست نور در چشم و متمرکز کردن آن بر روی یک نقطه واحد در شبکیه انجام می شود. سه راهکار اصلی برای رسیدن به این هدف وجود دارد:

  1. عینک: ساده ترین، ایمن ترین و رایج ترین روش برای اصلاح آستیگماتیسم، استفاده از عینک است. عدسی های عینک آستیگمات، به صورت استوانه ای (Cylindrical) طراحی شده اند. این عدسی ها دارای قدرت انکساری متفاوتی در محورهای مختلف هستند و دقیقاً برعکس ناهنجاری چشم شما عمل می کنند تا نور را به درستی روی شبکیه متمرکز کنند.
  2. لنزهای تماسی: برای افرادی که تمایلی به استفاده از عینک ندارند، لنزهای تماسی گزینه ای عالی هستند. لنزهای مخصوص آستیگماتیسم که «لنز توریک» نامیده می شوند، به گونه ای طراحی شده اند که روی چشم نچرخند و در موقعیت صحیح خود باقی بمانند. انواع مختلفی از لنزهای تماسی برای آستیگماتیسم وجود دارد:
    • لنزهای توریک نرم: این لنزها رایج ترین نوع هستند و از مواد نرم و انعطاف پذیر ساخته شده اند و در انواع روزانه، فصلی و سالانه موجودند.
    • لنزهای سخت نافذ اکسیژن RGP)): این لنزها سخت هستند و شکل خود را روی چشم حفظ می کنند. آن ها با ایجاد یک سطح انکساری جدید و کاملاً صاف، دید بسیار واضح و شفافی را به خصوص برای افراد با آستیگماتیسم بالا یا نامنظم فراهم می کنند.
  3. جراحی انکساری: برای افرادی که به دنبال یک راه حل دائمی هستند، جراحی انکساری می تواند گزینه ی مناسبی باشد. در این روش ها، با استفاده از لیزر، شکل قرنیه به طور دائمی تغییر داده می شود تا نقص انکساری اصلاح گردد.

متداول ترین انواع جراحی عبارتند از:

  • لیزیک (LASIK): در این روش، یک لایه نازک (فلپ) از سطح قرنیه برداشته شده، بافت زیرین با لیزر تغییر شکل داده می شود و سپس فلپ به جای خود بازگردانده می شود. بهبودی در این روش بسیار سریع است.
  • پی آر کی (PRK): در این روش، لایه سطحی قرنیه (اپیتلیوم) به طور کامل برداشته شده و سپس لیزر اعمال می شود. این لایه طی چند روز به طور طبیعی ترمیم می شود. این روش برای افرادی که قرنیه نازک دارند، مناسب تر است.
  • لازک (LASEK): ترکیبی از دو روش فوق است که در آن لایه اپیتلیوم کنار زده شده و پس از لیزر، دوباره به جای خود بازگردانده می شود.
روش درمان نحوه عملکرد مزایا معایب مناسب برای
عینک استفاده از عدسی استوانه ای برای خنثی کردن انحنای نامنظم چشم. ایمن، غیرتهاجمی، مقرون به صرفه، تعویض آسان. محدودیت در میدان دید، مزاحمت در فعالیت های ورزشی، بخار گرفتن. تقریباً همه افراد، به خصوص کودکان و کسانی که تمایلی به جراحی ندارند.
لنز تماسی نرم (توریک) لنز نرم با طراحی خاص که روی چشم ثابت می ماند و آستیگماتیسم را اصلاح می کند. میدان دید کامل، مناسب برای ورزش، ظاهر طبیعی. نیاز به مراقبت و بهداشت روزانه، خطر عفونت، هزینه مداوم. افراد فعال و کسانی که نمی خواهند از عینک استفاده کنند.
لنز تماسی سخت (RGP) لنز سخت که یک سطح انکساری صاف و جدید روی قرنیه ایجاد می کند. دید بسیار شفاف و واضح، ایده آل برای آستیگماتیسم بالا و نامنظم. دوره عادت پذیری طولانی تر، احتمال ناراحتی اولیه. افراد با آستیگماتیسم نامنظم، قوز قرنیه یا کسانی که به دنبال بهترین کیفیت دید هستند.
جراحی لیزیک/PRK تغییر شکل دائمی قرنیه با استفاده از لیزر اگزایمر. راه حل دائمی، حذف نیاز به عینک یا لنز، بهبودی سریع (در لیزیک). هزینه بالا، ریسک های جراحی (خشکی چشم، عفونت)، غیرقابل بازگشت. بزرگسالان با نمره چشم ثابت و سلامت عمومی چشم.

راه هایی برای تقویت چشم و دیدی بهتر

یک سوال رایج این است که آیا می توان با ورزش یا رژیم غذایی، آستیگماتیسم را درمان کرد؟ پاسخ کوتاه این است که خیر. آستیگماتیسم یک مشکل ساختاری در شکل قرنیه یا عدسی است و هیچ تمرین یا ماده غذایی نمی تواند این ساختار فیزیکی را تغییر دهد.

با این حال، شما می توانید با رعایت برخی نکات، سلامت عمومی چشمان خود را بهبود بخشیده و علائم ناشی از خستگی چشم را به حداقل برسانید:

  • تغذیه سالم: مصرف مواد غذایی سرشار از آنتی اکسیدان ها و ویتامین ها برای سلامت شبکیه و کاهش خطر بیماری های چشمی مفید است. روی مصرف ماهی های چرب (سرشار از امگا )، سبزیجات برگ سبز (مانند اسفناج و کلم)، هویج (ویتامین A)، مرکبات (ویتامین C) و آجیل (ویتامین E) تمرکز کنید.
  • قانون 20-20-20: اگر زمان زیادی را صرف کار با کامپیوتر یا موبایل می کنید، برای کاهش خستگی چشم، هر 20 دقیقه، به مدت 20 ثانیه به جسمی در فاصله 20 فوتی (حدود 6 متری) نگاه کنید.
  • محافظت در برابر آفتاب: همیشه در فضای باز از عینک آفتابی با محافظت کامل در برابر اشعه UV استفاده کنید تا از چشمان خود در برابر آسیب های ناشی از نور خورشید محافظت نمایید.
  • خواب کافی و هیدراتاسیون: خواب کافی به چشمان شما فرصت استراحت و ترمیم می دهد و نوشیدن آب کافی از خشکی چشم جلوگیری می کند.

آیا آستیگمات چشم قابل پیشگیری است؟ / کاهش خطر بروز آستیگمات

از آنجایی که اکثر موارد آستیگماتیسم ریشه ژنتیکی و مادرزادی دارند، پیشگیری از بروز آن ها عملاً غیرممکن است.9 شما با این ساختار چشمی به دنیا می آیید.

با این حال، برای کاهش خطر بروز آستیگماتیسم اکتسابی، می توانید اقداماتی انجام دهید. مهم ترین اقدام، محافظت از چشمان در برابر آسیب و ضربه است. هنگام ورزش یا کار با ابزارهایی که خطر پرتاب اجسام را دارند، حتماً از عینک های محافظ استفاده کنید. همچنین، معاینات منظم چشم پزشکی می تواند به تشخیص و مدیریت به موقع بیماری هایی مانند قوز قرنیه که منجر به آستیگماتیسم می شوند، کمک کند.

آیا آستیگمات چشم قابل پیشگیری است؟

کلام آخر

آستیگماتیسم اگر به موقع تشخیص داده شود، کاملاً قابل اصلاح است. در بیمارستان پارسا، با جدیدترین دستگاه های بینایی سنجی و پزشکان متخصص، بینایی شفاف و آسوده را دوباره تجربه کنید. برای معاینه و مشاوره تخصصی، همین امروز نوبت خود را رزرو کنید.

سوالات متداول

در این بخش به برخی از پر تکرارترین سوالات شما درباره آستیگماتیسم پاسخ می دهیم تا هرگونه ابهام باقی مانده را برطرف کنیم.

آیا آستیگماتیسم با افزایش سن بدتر می شود؟

بله، این امکان وجود دارد. اگرچه نمره آستیگماتیسم در بسیاری از افراد برای سال ها ثابت می ماند، اما مطالعات نشان داده اند که با افزایش سن، به ویژه پس از میانسالی، ممکن است تغییرات تدریجی در انحنای قرنیه و عدسی رخ دهد که منجر به افزایش یا تغییر در محور آستیگماتیسم شود. به همین دلیل، معاینات منظم سالانه چشم پزشکی اهمیت زیادی دارد.

نمره آستیگماتیسم با واحدی به نام دیوپتر ($Diopter$) اندازه گیری می شود. در نسخه شما، این نمره تحت عنوان «سیلندر» (Cylinder) نوشته می شود و نشان دهنده میزان ناهنجاری انحنای چشم شماست. یک چشم بدون آستیگمات، سیلندر صفر دارد. آستیگماتیسم تا $0.75$ دیوپتر معمولاً خفیف تلقی می شود و ممکن است نیازی به اصلاح نداشته باشد. نمره های بالاتر از $1.5$ دیوپتر معمولاً نیازمند عینک یا لنز هستند.

بله، ژنتیک قوی ترین عامل شناخته شده در بروز آستیگماتیسم است. اگر والدین شما آستیگمات هستند، احتمال اینکه شما نیز به این عارضه مبتلا شوید بسیار بالا است.

این دو مفهوم کاملاً متفاوت هستند اما می توانند به هم مرتبط باشند. آستیگماتیسم یک مشکل اپتیکی (انکساری) است. تنبلی چشم یا آمبلیوپی، یک مشکل در تکامل سیستم عصبی بینایی است که در آن مغز یاد می گیرد تصویر دریافتی از یک چشم را نادیده بگیرد. اگر آستیگماتیسم شدید، به خصوص در یک چشم، در دوران کودکی تشخیص داده و درمان نشود، می تواند منجر به تنبلی چشم شود، زیرا مغز تصویر تار آن چشم را سرکوب می کند.

بله، آستیگماتیسم در کودکان بسیار شایع است. بسیاری از نوزادان با مقداری آستیگماتیسم به دنیا می آیند که اغلب در سال اول زندگی خود به خود برطرف می شود. اگر آستیگماتیسم باقی بماند، تشخیص و اصلاح زودهنگام آن برای جلوگیری از تنبلی چشم و مشکلات یادگیری در مدرسه حیاتی است.

رانندگی در شب برای افراد با آستیگماتیسم اصلاح نشده می تواند بسیار چالش برانگیز باشد. همانطور که پیش تر توضیح داده شد، گشاد شدن مردمک در تاریکی باعث تشدید پدیده هایی مانند خیرگی، هاله و تشعشع نور از چراغ خودروها می شود که می تواند دید راننده را به شدت مختل کند. استفاده از عینک یا لنز مناسب، به خصوص با پوشش ضدانعکاس (Anti-reflective coating)، می تواند این مشکلات را به طور چشمگیری کاهش دهد.

5/5 - (1 امتیاز)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا